Uzasadnienie
A. S. (dalej wnioskodawca) złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata) w sprawie z jego wniosku o wymierzenie grzywny Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej za nieprzekazanie skargi z dnia [...] lutego 2012 r. z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
Z informacji podanych w formularzu wniosku oraz dokumentów przedłożonych do sprawy o sygn. akt VI SAB/Wa 44/12 wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Aktualnie zamieszkuje u rodziców, a z małżonką posiada zawartą przed ślubem rozdzielność majątkową. Wnioskodawca nie uzyskuje żadnego dochodu i utrzymuje się z pomocy udzielanej mu przez członków najbliższej rodziny. Jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Nadesłany do sprawy o sygn. akt VI SAB/Wa 44/12 wydruk z rachunku bankowego wnioskodawcy za okres od grudnia 2012 r. do kwietnia 2013 r. wskazuje, iż jedyne wpływy to wpłaty gotówkowe w kwotach po 30 i 40 złotych, a stan tego rachunku maksymalnie sięgnął kwoty 40 złotych. Natomiast w złożonym w niniejszej sprawie formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca oświadczył, że zlikwidował swoje konto w banku z powodu braku środków na utrzymanie tego konta.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09, publ. LEX nr 571981), udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca aktualnie nie posiada żadnego dochodu, jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna i pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziny. Nie dysponuje przy tym żadnymi oszczędnościami; zlikwidował swój rachunek bankowy ze względu na brak środków na jego utrzymanie. Stwierdzić zatem należy, iż wnioskodawca nie ma możliwości uzyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, a w szczególności wynagrodzenia wybranego przez siebie profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata). W konsekwencji wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – radcy prawnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.