Uzasadnienie
A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Wnioskodawczyni") pismem z dnia [...] maja 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", za niezastosowanie się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy i nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wnioskodawczyni wskazała, że 12 kwietnia 2016 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu administracji skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia Spółce zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, które wpłynęło do organu 18 maja 2016 r. Wnioskodawczyni jednocześnie poinformowała, że 19 maja 2016 r. upoważniony pracownik Spółki dokonał przeglądu akt postępowania prowadzonego przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego i ustalił, że pomimo upływu 30 dniowego terminu na przekazanie akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie znajdują się one w siedzibie organu, co zdaniem Wnioskodawczyni wskazuje, iż Główny Inspektor Farmaceutyczny nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Zarządzeniem z 29 czerwca 2016 r. Sąd przekazał Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu odpis wniosku Spółki o wymierzenie organowi grzywny, zobowiązując jednocześnie organ do zajęcia w terminie 7 dni stanowiska.
Pismem z dnia 12 lipca 2016 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny i poinformował, że potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia akt postępowania administracyjnego wraz z odpowiedzią na skargę zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 10 maja 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).
Zgodnie zaś z treścią art. 55 § 1 przywołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Postanowienie o wymierzeniu grzywny organowi może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, że z analizy akt sprawy o sygnaturze akt VI SAB/Wa 18/16 wynika, że pismem z 8 kwietnia 2016 r. Spółka wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia jej zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej (data wpływu skargi do organu 18 kwietnia 2016 r.). Oznacza to, że upływ ustawowego 30 dniowego terminu na przekazanie do Sądu skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi upływał 18 maja 2016 r. Odpowiedź na przedmiotową skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy wpłynęły natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 10 maja 2016 r. (data prezentaty).
Nie ulega zatem wątpliwości, że organ administracji wykonał w terminie ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. Tym samym nie został spełniony podstawowy warunek ukarania organu grzywną, tj. nieprzekazanie przez niego skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi sprawy w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi.
Na marginesie powyższego należy odnotować, że praktyka przekazywania do Sądu potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii akt postępowania administracyjnego jest zgodna z linią orzeczniczą sądów administracyjnych, które stoją na stanowisku, iż okoliczność przekazywania do sądów administracyjnych akt administracyjnych (w związku z innymi, toczącymi się postępowaniami sądowoadministracyjnymi) nie może stanowić obiektywnej przyczyny, usprawiedliwiającej opóźnienie organu w rozpoznaniu prawy. Wprawdzie na organie administracji nie spoczywa obowiązek, by w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego sporządzał kopie, zawartych w aktach, dokumentów, czy też zakładał tzw. akta zastępcze sprawy, ale nie można pomijać faktu, że organ, dopóki formalnie nie zakończy postępowania administracyjnego, cały czas jest zobligowany przestrzegać procedury administracyjnej, a w szczególności zasad wyrażonych w art. 12 oraz art. 35 i n. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 1843/13).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.