Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 2 lipca 2010 r., sygn. akt VI SO/Wa 22/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Andrzej Wieczorek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku M. P. o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia oddalić wniosek.

Uzasadnienie

W dniu [...] października 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek skarżącej – M. P. o wymierzenie grzywny organowi – Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia (Prezes NFZ), na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu skarżąca podała, że jej skarga na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po upływie ustawowego terminu trzydziestu dni przewidzianego dla dokonania tej czynności przez organ.

Skarżąca w dniu [...] grudnia 2009 r. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pismem z [...] maja 2010 r. zwrócono się do organu o zajęcie stanowiska wobec wniosku skarżącej. W odpowiedzi organ wskazał, że wniosek jest nieuzasadniony, gdyż Prezes NFZ prawidłowo wywiązał się z nałożonych obowiązków, przekazując w dniu 28 października 2009 r. skargę wraz z odpowiedzią do Sądu. Organ podkreślił, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 14 września 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Treść powołanego wyżej przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wskazuje na dopuszczalne, możliwe działanie Sądu co do wymierzenia grzywny w razie stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niezachowania terminu do przekazania skargi wraz z aktami, okres przekroczenia oraz ewentualne wyjaśnienia organu odnoszące się do niedotrzymania terminu ustawowego (por. T. Woś – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005, LexisNexis, s. 259).

Stwierdzić należy, iż grzywna, co do zasady, nie jest środkiem represji za sam fakt nienadesłania dokumentów lub ich nienadesłanie w terminie, lecz środkiem dyscyplinującym organ i mającym na celu wymuszenie na nim wykonania wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku i nadania sprawie właściwego biegu.

W niniejszej sprawie skarga została złożona do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu 14 września 2009 r. (por. kserokopia koperty, w której przesłano skargę na adres organu, karta nr 41 akt), zaś organ przekazał ją do Sądu w dniu 28 października 2009 r. (por. kserokopia dowodu nadania do tut. Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę, karta nr 42 akt). Przedmiotowa skarga została zarejestrowana i prowadzona jest obecnie jako sprawa pod sygnaturą VI SA/Wa 1879/09. Oznacza to, że organ uchybił obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., jednak uchybienie to należy uznać za nieznaczne. Dodatkowo zaś, skoro podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został osiągnięty, w ocenie Sądu, nie zachodzą przesłanki do wymierzenia organowi grzywny.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 31 marca 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.