Uzasadnienie
W dniu [...] grudnia 2009 r. wpłynął wniosek skarżących – T. K. i P. K. o wymierzenie grzywny organowi – Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego (GITD), na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skarżący podali, że ich skarga na decyzję GITD z dnia [...] września 2009 r. nr [...] została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po upływie ustawowego terminu trzydziestu dni przewidzianego dla dokonania tej czynności przez organ. Dodatkowo wskazali, że w związku z nieterminowym przekazaniem przedmiotowej skargi do sądu, ich wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie odniósł zamierzonego przez nich skutku, gdyż organ dokonał egzekucji nałożonej ww. decyzją kary pieniężnej.
Pismem z [...] stycznia 2010 r. zwrócono się do organu o zajęcie stanowiska wobec wniosku skarżących. W odpowiedzi organ wskazał, że wniosek jest bezprzedmiotowy, gdyż GITD prawidłowo wywiązał się z nałożonych obowiązków, przekazując w dniu 20 listopada 2009 r. skargę wraz z odpowiedzią do Sądu. Organ podkreślił, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 15 października 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Treść powołanego wyżej przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wskazuje na dopuszczalne, możliwe działanie Sądu co do wymierzenia grzywny w razie stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niezachowania terminu do przekazania skargi wraz z aktami, okres przekroczenia oraz ewentualne wyjaśnienia organu odnoszące się do niedotrzymania terminu ustawowego (por. T. Woś – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005, LexisNexis, s. 259).
Stwierdzić należy, iż grzywna, co do zasady, nie jest środkiem represji za sam fakt nienadesłania dokumentów lub ich nienadesłanie w terminie, lecz środkiem dyscyplinującym organ i mającym na celu wymuszenie na nim wykonania wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku i nadania sprawie właściwego biegu.
W niniejszej sprawie skarga została złożona do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 15 października 2009 r., zaś organ przekazał ją do Sądu w dniu 20 listopada 2009 r. (por. kserokopia dowodu nadania do tut. Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę, karta nr 12 akt). Przedmiotowa skarga została zarejestrowana i prowadzona jest obecnie jako sprawa pod sygnaturą VI SA/Wa 1992/09. Oznacza to, że organ uchybił obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., jednak uchybienie to należy uznać za nieznaczne. Dodatkowo zaś, skoro podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został osiągnięty, w ocenie Sądu, nie zachodzą przesłanki do wymierzenia organowi grzywny.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.