Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] czerwca 2008 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Naczelnej Rady Adwokackiej, B. B. zaskarżył bezczynność Naczelnej Rady Adwokackiej, która w jego ocenie nie podjęła właściwych kroków w stosunku do adw. D. B. w celu zdyscyplinowania adwokata do napisania skargi do Trybunału Konstytucyjnego.
Adw. D. B. został wyznaczony z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] do napisania w imieniu B. B. skargi do Trybunału Konstytucyjnego. Wyznaczony z urzędu adwokat, jak podał skarżący, przekazał pełnomocnictwo do innej okręgowej rady adwokackiej z czym nie zgadzał się B. B. W związku z tym złożył skargę na bezczynność Naczelnej Rady Adwokackiej.
Pismem z dnia [...] maja 2008 r. Naczelna Rada Adwokacka poinformowała B. B., że do sporządzenia skargi konstytucyjnej, na wniosek adw. D. B. został wyznaczony adw. K. S. z Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], gdyż niezbędne dokumenty do sporządzenia skargi znajdowały się w sądzie [...]. Wcześniejszym pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała B. B., iż po otrzymaniu z sądu [...] niezbędnych dokumentów i wsparcia substytucyjnego, adw. D. B. będzie mógł podjąć niezbędne czynności.
Wnioskiem z dnia [...] października 2008 r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, B. B., na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wystąpił o podjęcie czynności w stosunku do Naczelnej Rady Adwokackiej w związku z nieprzekazaniem jego skargi z dnia [...] czerwca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny wniosek ten przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie według właściwości celem załatwienia.
Wniosek B. B. z dnia [...] października 2008 r. został doręczony Naczelnej Radzie Adwokackiej w celu zajęcia stanowiska. Naczelna Rada Adwokacka pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. poinformowała Sąd, że po otrzymaniu skargi B. B. z dnia [...] czerwca 2008 r. udzieliła skarżącemu finalną odpowiedź w piśmie z dnia [...] maja 2008 r. W związku z tym zaniechano przesłania korespondencji skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jako skargi całkowicie bezzasadnej. O całkowitej bezzasadności skargi Naczelna Rada Adwokacka poinformowała ponownie B. B. pismem z dnia [...] października 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy).
Rozpoznając wniosek w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest on zasadny.
Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. B. B. skargą z dnia [...] czerwca 2008 r., zarzucił bezczynność Naczelnej Radzie Adwokackiej. Skargę tę skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem naczelnego organu samorządu adwokackiego. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Naczelna Rada Adwokacka w piśmie z dnia [...] grudnia 2008 r. potwierdziła otrzymanie skargi B. B. z dnia [...] czerwca 2008 r. stwierdzając jednocześnie, że zaniechała przekazania jej sądowi wraz z aktami sprawy, ponieważ skarga na bezczynność była całkowicie bezzasadna.
Stosownie do postanowień cytowanego art. 54 § 2 p.p.s.a. organ był obowiązany przesłać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, czego nie uczynił. W razie niezastosowania się do powyższego obowiązku sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Zgodnie bowiem z tym przepisem w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W myśl tego przepisu grzywnę (...) wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie do Obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w 2008 r., na podstawie § 42 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 6 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (Dz. U. Nr 28, poz. 165) Prezes GUS ogłosił, iż przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw w 2008 r. wyniosło 3179,01 zł i w takiej wysokości, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., nałożono na Naczelną Radę Adwokacką grzywnę.
Warunkiem orzeczenia w tym przedmiocie było złożenie przez skarżącego wniosku, w którym domagał się nałożenia na organ grzywny i wniosek taki skarżący złożył. Wymierzając organowi samorządu adwokackiego grzywnę Sąd miał na uwadze fakt, iż organ ten nie zastosował się do wymogu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Określając natomiast wysokość grzywny w wymiarze podanym w postanowieniu Sąd miał na uwadze to, że organ samorządu adwokackiego wielokrotnie i wszechstronnie informował skarżącego o przebiegu sprawy wyjaśniając mu co i dlaczego było powodem zaangażowania adwokata z Izby [...].
W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 55 § 1, art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.