Uzasadnienie
[...] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] (dalej jako "wnioskodawca"), pismem z 27 maja 2021 r., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") wniosek o wymierzenie Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "ppsa"), w związku z nieprzekazaniem przez organ jego skargi na bezczynność w przedmiocie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi lokalnej położonej w liniach rozgraniczających drogi ekspresowej [...] w m. [...].
Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2021 r., organ został wezwany do przedstawienia w terminie 30 dni odpowiedzi na wniosek. W związku z brakiem odpowiedzi, zarządzeniem z dnia 2 września 2021 r., WSA ponownie wezwał organ do przedstawienia odpowiedzi na wniosek pod rygorem wszczęcia postępowania sygnalizacyjnego stosownie do art.155 § 1 ppsa.
Pismem z dnia 7 października 2021 r., (sprecyzowanym pismem z dnia 28 października 2021 r.,) organ poinformował, iż przedmiotowe wezwanie jest bezpodstawne z uwagi na toczące się równolegle, w NSA postępowanie o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy organem a Zarządem Dróg Powiatowych w [...] o właściwość organu w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi lokalnej.
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez NSA.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez skarżącego do Naczelnego Sądu Administracyjnego(dalej "NSA").
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej skarżącego, NSA uchylił postanowienie z dnia 9 listopada 2021 r.
W uzasadnieniu wskazano, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że rozstrzygnięcie w sprawie z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za naruszenie obowiązku przekazania skargi sądowi w prawem określonym terminie – złożonego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. – zależy od wyniku postępowania w przedmiocie sporu kompetencyjnego.
Z treści powołanego art. 55 § 1 p.p.s.a. – zgodnie z którym w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 – nie wynika aby negowanie właściwości w sprawie zwalniało organ od nałożonego przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie. Wobec powyższego skoro wynik toczącego się postępowania o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego nie ma charakteru prejudycjalnego dla niniejszej sprawy, to tym samym nie zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 zwanej dalej "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Należy również zaznaczyć, że Sąd rozpoznając niniejszą sprawą związany jest wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 190 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.). NSA uchylając postanowienie z 9 listopada 2021 r., wskazał, że brak jest podstaw do przyjęcia, że rozstrzygnięcie w sprawie z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za naruszenie obowiązku przekazania skargi sądowi w prawem określonym terminie – złożonego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. – zależy od wyniku postępowania w przedmiocie sporu kompetencyjnego.
W niniejszej sprawie Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie przekazał skargi wnioskodawcy do WSA, tłumacząc, iż nie jest organem właściwym do rozpoznania skargi.
Powyższe stanowisko organu, dotyczące nie przekazania skargi jest błędne. Sąd wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny w sprawie wymierzenia grzywny nie jest uprawniony do rozstrzygania sporu o właściwość między starostą (tu: burmistrzem [...]) a GDDKiA, jaki zaistniał w niniejszej sprawie. W świetle art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. zagadnienie to należy bowiem do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Z punktu widzenia rozpoznania przez WSA wniosku o wymierzenie grzywny istotne jest natomiast, że w dniu 30 marca 2021 r., do organu wpłynęła skarga na bezczynność, która do dnia 29 kwietnia 2021 r. nie została przekazana do Sądu.
Należy zaznaczyć, że już sam fakt nieprzekazania sądowi administracyjnemu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, bez względu na powody takiego stanu rzeczy jest przesłanką do wymierzenia organowi grzywny. Organ ten musi więc przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, przy czym przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy. Obowiązek ten spoczywa na organie niezależnie od tego, czy uznaje się za właściwy do rozpoznania sprawy, czy uznaje skargę za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Nie ulega bowiem najmniejszej wątpliwości, że o dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego może rozstrzygać wyłącznie ten sąd, nie zaś organ, za pośrednictwem którego powyższy środek prawny został wniesiony.
Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł, Sąd miał na uwadze, że powodem nieprzekazania skargi do sądu było przeświadczenie organu, że nie jest organem administracji publicznej właściwym do rozpoznania sprawy.
Zdaniem Sądu całokształt okoliczności faktycznych niniejszej sprawy świadczy o tym, że pomimo okoliczności nieprzekazania w terminie skargi adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, działania Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad nie jawią się jako lekceważenie obowiązku przekazania skargi, a w konsekwencji uzasadniają wymierzenie grzywny w stosunkowo niższej wysokości. Orzeczona grzywna stanowić powinna należytą sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, a jednocześnie powinna zdyscyplinować organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i skompletowanymi aktami sprawy do Sądu.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisu art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., co do zwrotu wpisu od skargi orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., jako że stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.