Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku J. W. i E. H. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r., znak:[...], na podstawie art. 134 (jednolity tekst: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami), stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w/w decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006r.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a,, utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia września 2006 r., znak: [...], odmawiającą wszczęcia, na wniosek J. W. oraz E. H., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia czerwca 2006 r., znak: [...], udzielającej pozwolenia na użytkowanie budynku inwentarskiego (wolnostanowiskowęj bezściółkowej obory z boksami legowiskowymi dla krów mlecznych o obsadzie 200 DJP), zlokalizowanego na działce oznaczonej numerem geod. [...], położonej we wsi [...] gmina [...].
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że wydając decyzję z dnia [...] listopada 2006 r. działał jako organ drugiej instancji, zatem rozpatrzenie przedmiotowego wniosku naruszyłoby art. 15 k.p.a, zgodnie z którym postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Wskazał ponadto, że rozpatrzenie wniosku J. W. oraz E. H. o ponowne rozpatrzenie sprawy, doprowadziłoby do rozstrzygnięcia sprawy w trzeciej instancji, co jest niedopuszczalne.
Ponadto wskazał, że strony zostały prawidłowo pouczone o możliwości wniesienia w stosunku do decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
J. W. i E. H. wnieśli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego podnosząc, iż wniosek ich ma oparcie w przepisie art.127 3 k.p.a. Wskazują, że postępowanie w którym skarżący złożyli wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest postępowaniem nadzwyczajnym a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego występuje w nim jako organ pierwszej instancji odwoławczej.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wydał decyzję w dniu [...] listopada 2006 r. w wyniku rozpatrzenia odwołania J. W. oraz E. H. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia września 2006 r., znak: [...], odmawiającej wszczęcia, na wniosek J. W. oraz E. H., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia czerwca 2006 r., znak: [...], zatem działał w tej sprawie jako organ drugiej instancji, organ odwoławczy. Postępowanie to dotyczyło możliwości wszczęcia postępowania nadzwyczajnego i zakończyło się odmową wszczęcia postępowania.
W sprawie odmowy wszczęcia postępowania nadzwyczajnego zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sytuacji gdy od jego decyzji rozpatrzone zostało odwołanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie przysługuje już wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art.127 3 k.p.a. bowiem rozpatrzenie przedmiotowego wniosku byłoby ponownym rozpoznaniem sprawy już rozstrzygniętej przez organ odwoławczy, naruszyłoby to art. 15 k.p.a, zgodnie z którym postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne.
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dają organowi odwoławczemu dwie podstawy do wydawania orzeczeń w postępowaniu odwoławczym, tj. art. 134 i art. 138 k.p.a. Organ odwoławczy może zatem stwierdzić, iż odwołanie jest niedopuszczalne lub rozpoznać je merytorycznie, jeżeli jest ono dopuszczalne. Organ odwoławczy orzeka zatem zawsze w drugiej instancji administracyjnej i od wydanego przez ten organ orzeczenia nie służy środek odwoławczy (zażalenie, odwołanie). Orzeczenie to jest ostateczne (art. 16 ust. 1 zd.
- 1) i służy na nie jedynie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Postępowanie administracyjne jest oparte na zasadzie dwuinstancyjności, której treścią jest dopuszczalność dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej. Wyczerpanie tej możliwości powoduje niedopuszczalność odwołania, zażalenia lub (co ma miejsce w przedmiotowej sprawie) wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.