Uzasadnienie
W dniu 18 kwietnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. T. i M. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, a także o wstrzymanie wszelkich czynności egzekucyjnych w przedmiotowej sprawie.
Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] nakładające na J. i M. T. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 1.000,00 złotych z powodu uchylania się od wykonania obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2002 r., Nr [...] oraz zawartym w tytule wykonawczym Tyt-[...] z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W niniejszej sprawie skarżący domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w żaden sposób nie wykazali, iż zaskarżone postanowienie organu II instancji, którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., może spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Należy podkreślić, iż dolegliwość finansowa związana z obowiązkiem uiszczenia grzywny stanowi istotę zastosowania tego środka przymusu w postępowaniu egzekucyjnym i tym samym nie może przesądzać sama przez się o ziszczeniu się przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym bardziej, że funkcją grzywny w celu przymuszenia, jest właśnie stworzenie stanu ekonomicznego zagrożenia, które skłoni stronę, do wykonania nałożonego obowiązku. Ponadto skarżący mogą uniknąć uiszczenia nałożonej grzywny w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Zaznaczyć należy, iż w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu (art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (DZ. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.).
Reasumując stwierdzić należy, że z akt sprawy nie wynika, aby z wykonaniem zaskarżonego postanowienia wiązało się niebezpieczeństwo wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Kwestionowanie przez skarżących prawidłowości decyzji organu z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] pozostaje poza zakresem rozpoznania Sądu w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, którym nałożono na skarżących grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z wskazanej wyżej decyzji administracyjnej.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.