Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1003/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 listopada 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata (vide – k. 87 akt sądowych).
Pismem z dnia 28 grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego został wyznaczony adw. P. M. (vide – k. 98 akt sądowych).
W dniu 6 lutego 2012 r. wpłynęła do Sądu sporządzona przez pełnomocnika z urzędu opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %.
W przedmiotowej sprawie nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, a czynności podjęte w postępowaniu, za które – zgodnie z przepisami cytowanego rozporządzenia – przysługuje pełnomocnikowi skarżącego przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegały na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.