Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 K.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia F. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. zawiesił z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. postępowanie odwoławcze wszczęte z odwołania F. J. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...]. Przedmiotowa decyzja uchylała decyzję Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 1987 r., znak: [...], którą udzielono F. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w [...].
Zgodnie z przepisem art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę w przypadku wydania decyzji o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika, że Starosta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. wydaną w oparciu o art. 36a ust. 2 ustawy Prawo budowlane uchylił decyzję Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 1987 r. udzielającą F. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w [...], z uwagi na wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego decyzji z dnia [...] marca 2006 r. Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił wyżej wymienioną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Z uwagi na okoliczność, że ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie prowadzonej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] odnośnie budynku mieszkalnego zrealizowanego z istotnym odstępstwem ma znaczenie w toczącym się postępowaniu odwoławczym od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. wydanej w związku z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r., stwierdzić należy, że stanowi to zagadnienie wstępne i konieczne jest zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie.
Organ przyjął, że stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. zawiesza się postępowanie z urzędu, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia wstępnego przez inny organ administracji. Zaistniała bowiem sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w tym postępowaniu jest niemożliwe bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia należącego do kompetencji innego organu, niż organ prowadzący postępowanie.
Na powyższe postanowienie F. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu, że samo wydanie decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. uchylającej pozwolenie na budowę nie miało podstaw prawnych, a tym samym zawieszenie postępowania odwoławczego od tej decyzji było zbędne. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą jest, że postępowanie administracyjne jest uregulowanym ciągiem czynności procesowych podejmowanych przez organ administracji publicznej i inne podmioty postępowania w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. W pewnych okolicznościach faktycznych i prawnych przerwanie toku postępowania jest nieuniknione i służy temu instytucja zawieszenia postępowania.
Jedną z obligatoryjnych podstaw zawieszenia postępowania jest przypadek w którym rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.). W niniejszej sprawie, w której doszło do zawieszenia postępowania z tej właśnie przyczyny, zachodzi zadaniem organu potrzeba wyjaśnienie zagadnienia wstępnego na tle sprawy wszczętej z urzędu przez Starostę [...] na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego w związku z wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] decyzji z dnia [...] marca 2006 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 w sprawie budowy budynku mieszkalnego, realizowanego przez F. J. w [...] z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego.
Mimo, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r. była nieostateczna, to Starosta [...] wydał w dniu [...] stycznia 2008 r. decyzję, którą na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego uchylił z urzędu decyzję Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 1987 r. udzielającą F. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w [...].
F. J. złożył na powyższą decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. odwołanie do Wojewody [...], który na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. zawiesił postępowanie odwoławcze, które zostało utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem.
Ustalenia zawarte w zaskarżonym postanowieniu wskazują, że wszczęte z urzędu przez Starostę [...] postępowanie z art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego i zakończone decyzją uchylającą pozwolenie na budowę, nie znajduje swojego uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy, bowiem w obrocie prawnym nie ma ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Powyższa sytuacja oznacza, że przedwcześnie wszczęto postępowanie o uchylenie pozwolenia na budowę i trudno w takim stanie rzeczy przyjąć, że przyszłe załatwienie sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego jest zagadnieniem wstępnym w niniejszej sprawie i jako takie nie może być traktowane w przedmiotowej sprawie odwoławczej od decyzji uchylającej pozwolenie na budowę z powodu, który nie istniał, jakim miała być decyzja wydana na podstawie art. 51ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
Przesłanki zawieszenia postępowania wskazane art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. nie mogą być wykładane rozszerzająco ze względu na fakt, że zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.
W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że organy obu instancji naruszyły przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwanej dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 135 i art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 i § 13 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.