Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego na podstawie art. 161 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2016 r. poz. 605) oraz § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 5 lipca 2013 r. w sprawie klasyfikacji lotnisk i rejestru lotnisk (Dz. U. z 2013 r. poz. 810) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
23) po rozpatrzeniu wniosku Przedsiębiorstwa Państwowego "[...]" nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. zezwolił na wprowadzenie istotnej zmiany eksploatacyjnych i technicznych cech Lotniska [...] w [...] (EPWA), polegającej na zmianie przebiegu granicy lotniska dla rejony znajdującego się przed terminalem pasażerskim.
Pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. K. D. wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku i uznanie go za stronę postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 61 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu organ podał, iż wnioskodawca swój interes prawny w postępowaniu wywodzi z faktu, iż zmiana granic lotniska uniemożliwi mu prowadzenie dotychczasowej działalności gospodarczej, gdyż jako taksówkarz nie zrzeszony w preferowanych przez lotnisko korporacjach nie będzie mógł parkować przed terminalem pasażerskim, co narusza uczciwą konkurencję.
Odnosząc się do takiej argumentacji, organ wyjaśnił, iż decyzja z dnia [...] maja 2016 r. wydana została na podstawie art. 61 ust. 1 Prawa lotniczego oraz § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 5 lipca 2013 r. w sprawie klasyfikacji lotnisk i rejestru lotnisk. Na podstawie wymienionych przepisów Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]", pełniące funkcję zarządzającego Lotniskiem [...] w [...] (EPWA) uzyskało zezwolenie na dokonanie istotnej zmiany eksploatacyjnych i technicznych cech lotniska, która polegała na zmianie przebiegu granicy lotniska dla rejonu znajdującego się przed terminalem pasażerskim. W celu uzyskania powyższego zezwolenia, zarządzający lotniskiem wykazał, że nieruchomości, na których położony jest terminal lotniczy, jak również nieruchomości wokół terminala, w tym również aktualnie objęte granicą lotniska działki ewidencyjne nr [...], [...] i [...] z obrębu [...], stanowią własność Skarbu Państwa i znajdują się w użytkowaniu wieczystym PPL (działki ewidencyjne nr [...] i [...]) lub współużytkowaniu wieczystym PPL wraz [...] Sp. z o.o. (działka ewidencyjna nr [...]).
Decyzja w sprawie zezwolenia na dokonanie istotnej zmiany eksploatacyjnych i technicznych cech lotniska jest procedowana wyłącznie na wniosek zarządzającego lotniskiem. Przedmiotem oceny w takim postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, jest wyłączenie wpływ wnioskowanej zmiany cech technicznych i eksploatacyjnych lotniska na bezpieczeństwo wykonywania operacji lotniczych.
W ocenie organu K. D. nie wykazał, iż w sprawie posiada własny, indywidualny interes prawny, który legitymowałby go do występowania w sprawie jako strona postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego podkreślił, że interes prawny musi mieć charakter osobisty, konkretny i wynikać z określonych przepisów prawa materialnego, które przyznają danemu podmiotowi ochronę. O istnieniu tego interesu można mówić, gdy istnieje związek o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu na gruncie administracyjnoprawnym. W przypadku wniosku składanego na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, interes prawny ma wyłącznie zarządzający lotniskiem, którego cech dotyczy postępowanie.
Z tego względu, uwzględniając treść art. 61 ust. 1, w związku z art. 79 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze, w sprawie zezwolenia na dokonanie istotnej zmiany eksploatacyjnych i technicznych cech lotniska, dotyczącej zmiany przebiegu granicy Lotniska [...] w [...] (EPWA), K. D. nie posiada interesu prawnego ani obowiązku uzasadniającego jego udział w postępowaniu, nie ma on zatem przymiotu strony i nie jest legitymowany do kwestionowania wydanej decyzji.
Ponadto wbrew twierdzeniom skarżącego, decyzja wydana w tym postępowaniu nie przyznawała zarządzającemu lotniskiem uprawnień do wprowadzenia ograniczenia dostępu do drogi przed terminalem Lotniska [...] w [...] (EPWA) innym podmiotom, w tym też w zakresie wykonywania działalności gospodarczej przez skarżącego.
Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniósł K. D. zarzucając naruszenie:
- 1. naruszenie art. 134 i art. 129 § 2 w związku z art. 127 §3 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy,
- 2. naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy,
- 3. naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy,
- 4. naruszenie art. 64 § 1-2 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie przy braku spełnienia przesłanek do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Sąd kontrolował postanowienie Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] lutego 2017 r. wydane na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdzające niedopuszczalność wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] maja 2016 r.
Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowy, jak i podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują sytuację wniesienia odwołania przez podmiot nie mający legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia tj. nie mający przymiotu strony. Określenie strony postępowania zawiera art. 28 k.p.a. stanowiący, iż jest nią każdy czyjego intersu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
W orzecznictwie przyjmuje się, że pojęcie strony jakim posługuje się art. 28 k.p.a. a następnie pozostałe przepisy tego kodeksu, może być wprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego tj. z konkretnej normy pranej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku obywateli. Mieć interes w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenie jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania czynności organu sprzecznych z tymi potrzebami.
Od tak pojmowanego interesu prawnego trzeba odróżnić interes faktyczny tj. stan w którym obywatel wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mającego stanowić podstawę skutecznego żądania stosowanych czynności organu administracji. W takim wypadku obywatelowi nie przysługują atrybuty strony postępowania administracyjnego (por wyrok NSA z d22 lutego 1984 r.; sygn.. akt I SA 1748/83 oraz wyrok NSA z 12 lutego 2002 sygn. akt V SA 1123/2001).
Innymi słowy interes prawny to osobisty, konkretny i aktualnie prawnie chroniony interes, który może być realizowany na podstawie określonego przepisu, bezpośrednio wiążący się z indywidualnie i prawnie chronioną sytuacją strony.
Formułując zarzut naruszenia art. 28 k.p.a. skarżący nie wskazał na czym polega jego niewłaściwe zastosowanie, nie określił też przepisów prawa materialnego, z których swój interes prawny wyprowadza.
W powyższym kontekście niezrozumiałe są i całkowicie chybione w szczególności zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., który mógłby być ewentualne rozważony w sytuacji złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
W sprawie nie doszło także do rozstrzygnięcia w oparciu o art. 64 § 1 i 2 k.p.a.
Podsumowując Sądu uznał argumentacje organu, co do braku przymiotu strony skarżącego w postępowaniu dotyczącym istotnych zmian eksploatacyjnych i technicznych cech Lotniska [...] za prawidłową, a podniesione zarzuty a bezskuteczne.
Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 kwietnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.