Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] stwierdzającą na wniosek Z. M. nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w D. z dnia [...] czerwca 1991 r., znak: [...] zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej Zakładowi Energetycznemu w T. pozwolenia na budowę linii energetycznej 15Kv R. W. – P. na terenie wsi P. i R. W., w części dotyczącej działki o nr ewid. [...] w P. Na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w P., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca spółka podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Przerwanie linii energetycznej na odcinku jednej działki wyklucza ją z użytkowania. Sporna linia zasila zakłady pracy zatrudniające około 100 osób, a technologia produkcji (wyrób gumy) wymaga dużych ilości energii elektrycznej. Zaprzestanie dostaw energii elektrycznej, w związku ze stwierdzeniem nieważności części pozwolenia na budowę, spowoduje wstrzymanie ruchu zakładu i straty ekonomiczne. Kosztowne jest również "obejście" spornej działki i wykonanie alternatywnego zasilania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania postanowienia, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Bez względu jednak na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętego wnioskiem rozstrzygnięcia. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt orzeczenia w przedmiocie objętej wnioskiem kwestii incydentalnej. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji, uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a., może dotyczyć tylko takiej kategorii aktów administracyjnych, które posiadają przymiot wykonalności, tzn. stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia. Cechy tej nie posiada zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r.
Kierując się powyższym Sąd stwierdza, iż nie mógł wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż decyzja utrzymująca w mocy lub uchylająca decyzję stwierdzającą nieważność innej decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.