Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 6 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 102/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska
Rozpoznanie
w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. K. na działanie Sądu Okręgowego w [...] postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W dniu 23 listopada 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. K. Pismem z dnia 9 grudnia 2011 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W dniu 27 grudnia 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył, iż wnosi skargę na działalność Sądu Okręgowego w [...], Sądu Okręgowego w [...],Aresztu Śledczego w [...] i Zakładu Karnego w [...].

Każda ze skarg została zarejestrowana pod odrębną sygnaturą. Pod niniejszą sygnatura została zarejestrowana skarga na działanie Sądu Okręgowego w [...].

Skarżący podniósł, iż postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] Sąd bezzasadnie odmówił mu udzielenia dalszej przerwy w karze co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa procesowego oraz jego prawa do leczenia i ochrony zdrowia, zasad humanitarnych i etyki sądowej. Wskazał, iż wskutek wniesionego zażalenia Sąd Apelacyjny w [...] postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Skarżący wskazał, iż Sąd Okręgowy w [...] postanowieniem z dnia [...] w sprawie o sygn. akt [...] bezzasadnie ponownie oddalił wniosek o udzielenie dalszej przerwy w karze. Zarzucił, iż przy orzekaniu Sąd oparł się na fałszerstwach intelektualnych, zarzucił czyn z art. 271 § 1 kodeksu karnego w związku z art. 231 § 1 kodeksu karnego, poświadczenie nieprawdy w opiniach i świadectwach zdrowia m.in. przez biegłych lekarzy więziennych w Zakładzie Karnym w [...].

W odpowiedzi na skargę Wiceprezes Sądu Okręgowego w [...] poinformował, iż przed Sądem Okręgowym w [...] toczyły się postępowania w [...] w sprawie wniosku o udzielenie przerwy w karze pod sygn. akt [...],[...] oraz [...].

W sprawie o sygn. akt [...] w dniu [...] zapadło postanowienie o nie uwzględnieniu wniosku skazanego o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Wskazano, że w zakresie skarg na funkcjonariuszy Służby Więziennej, warunki odbywania kary w jednostkach penitencjarnych, jak i stan opieki medycznej, wyłączono pismo skazanego z dnia [...] będące skargą i przesłano je do Centralnego Zarządu Służby Więziennej, celem stosownego załatwienia, o czym skazany został powiadomiony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję:

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie: p.p.s.a, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 a.

Z wyliczenia spraw podlegających właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 p.p.s.a., bezspornie wynika, iż Sąd ten nie jest właściwy w sprawach skarg na działalność sądów powszechnych w zakresie postępowania, jakie prowadzą. Rozważana sprawa niewątpliwie dotyczy działalności sądu powszechnego jakim jest Sąd Okręgowy w [...], a w szczególności prawidłowości prowadzonych postępowań jakie toczyły się w [...] w sprawie wniosku skarżącego o udzielenie przerwy w karze i nie podlega właściwości sądu administracyjnego.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 17 lipca 2012 r., dokument z 12 kwietnia 2012 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.