Uzasadnienie
W dniu 20 lipca 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy PPF, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie, zważono co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)
Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną oraz synem. Podał, iż utrzymują się z dochodów w wysokości 1.402,96 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie za pracę wnioskodawcy w wysokości 954,96 złotych oraz zasiłków w wysokości 448,00 złotych.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że miesięczne koszty utrzymania mieszkania jakie ponosi wraz ze wszystkimi opłatami wynoszą około 700,00 złotych.
Dodał, iż nie ma możliwości uzyskania dodatkowych dochodów gdyż pracuje na pełnym etacie, a w miejscowości w której mieszka istnieje znaczne bezrobocie. Zaznaczył również, że żona także nie ma możliwości uzyskania dodatkowych dochodów ponieważ opiekuje się synem.
Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych.
Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawca wspólnie z żoną i synem nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.