Uzasadnienie
VII SA/Wa 1021/18 UZASADNIENIE
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania R. Ż., J. M. oraz B. P. od decyzji Starosty [...] z dnia [...]września 2017 r. nr [...], odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę ulicy [...]od ul. [...]do ul. [...] wraz z budową kanalizacji deszczowej, oświetlenia i instalacji technicznej, monitoringu CCTV na działce nr ewid. [...] w [...]w jednostce ewidencyjnej [...] [...] – obszar wiejski, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096), dalej określanego jako "kpa" w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, 1276, 1496, 1669, 2245 ze zm.).
Zapadła w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
W dniu [...] września 2017r. Starosta [...], decyzją nr [...], orzekł o odmowie uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] sierpnia 2014 r. W uzasadnieniu wskazał, że z zatwierdzonego projektu budowy ulicy [...]wynika, że poziom jezdni znajduje się poniżej poziomu ulicy [...], a kanalizacja deszczowa ulicy [...]umożliwia odprowadzenie wód deszczowych również z ulicy [...]. Organ stwierdził ponadto, iż kwestia badania przedmiotowej inwestycji pod kątem zgodności jej wykonania z projektem budowlanym należy do kompetencji nadzoru budowlanego, a nie organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę.
Pismem z dnia [...] października 2017 r. R.Ż., J. M. oraz B. P. złożyli odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2017r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. W odwołaniu podnieśli, że decyzja została wydana z pominięciem składanych przez nich wniosków, dowodów i oświadczeń. Skarżący wskazali, że decyzja zapadła wyłącznie na podstawie niezweryfikowanej dokumentacji projektowej, której zarzucili wadliwość. Podnieśli także błędne ustalenia faktyczne Starosty [...] przy wydaniu decyzji, polegające na pominięciu oględzin nieruchomości skarżących i zeznań właścicieli działek położonych przy ul. [...] w sąsiedztwie ul. [...]. Stwierdzili, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 145 – 153 k.p.a. i wnieśli o jej uchylenie.
W dniu [...] marca 2018r. Wojewoda [...]wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2017r. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji podniósł, iż sam fakt, że dany podmiot jest właścicielem, zarządcą lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja nie jest wystarczającą podstawą do uznania, że podmiotowi takiemu przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. Pojęcie obszaru oddziaływania obiektu można określić na podstawie konkretnych parametrów danej inwestycji. Wojewoda [...] zauważył, że z dokumentów zgromadzonych w trakcie trwania postępowania wynika, że wnioskodawcy są właścicielami następujących działek – R.Ż. jest współwłaścicielem działki nr ew. [...] przy ul. [...], a J.M. i B. P. są właścicielami działki nr ew. [...]. Działki te zlokalizowane są w sąsiedztwie planowanej inwestycji.
Jak wskazuje projekt budowlany są położone 0,30 m powyżej projektowanego poziomu ulicy [...]. Zatem zgodnie z analizą projektu, zdaniem Wojewody [...], nie zachodzi oddziaływanie w rozumieniu prawa budowlanego, na działki R. Ż., J.M. i B. P.. Wojewoda [...] dokonując kontroli wydanej przez Starostę [...] decyzji dokonał również szczegółowej analizy projektu budowlanego, w celu ustalenia obszaru oddziaływania obiektu i stwierdził, że - planowana inwestycja nie powoduje ograniczenia w zagospodarowaniu działek należących do R. Ż., J. M. oraz B.P. tj. działki nr [...] i [...], a oddziaływanie inwestycji ogranicza się do terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny i nie występują oddziaływania w odniesieniu do działek R. Ż., J. M. oraz B.P.. Zdaniem Wojewody z planowana inwestycja nie wprowadza na terenie sąsiednich działek ograniczeń w zagospodarowaniu tego terenu.
W konsekwencji organ stwierdził, że brak jest podstaw do uznania R. Ż., J. M. oraz B. P. za strony postępowania. Organ II instancji uznał wszystkie zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji za bezzasadne i stwierdził, iż w sprawie nie zaistniała przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
W dniu [...] marca 2018 r. R. Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazaną decyzję Wojewody [...]z dnia[...] marca 2018 r. domagając się jej uchylenia w całości.
Zarzucił zaskarżonej decyzji:
- 1. zaniechanie dokonania ustaleń faktycznych, do których mogłyby się odnosić przytoczone i obszernie komentowane przepisy prawa materialnego;
- 2. pominiecie zebranego w toku długotrwałego postępowania materiału dowodowego w tym przytoczonych w odwołaniu stwierdzeń i faktów wykazanych w odwołaniu,
- 3. nierozpoznanie istoty sporu w następstwie nieprzestrzegania kompetencji rozpoznawczych i merytorycznych instancji odwoławczej oraz niespełnienie funkcji kontrolnych przez ograniczenie się do wskazania projektu budowlanego i na jego podstawie przyjęcia, że nie zachodzi oddziaływanie na działki wnioskodawców, co pozbawia ich legitymizacji w tym postępowaniu.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] kwietnia 2018 wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w sprawie Sąd dopuścił dowód z dokumentów i mapy dołączonej do skargi uznając, że ich przeprowadzenie pozostaje w zgodzie z treścią art. 106 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu.
Przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]września 2017r., odmawiającą uchylenia decyzji tego organu z dnia [...] sierpnia 2014r. o udzieleniu pozwolenia na budowę ul. [...] od ul. [...]do ul. [...] w [...].
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i 107 §3 k.p.a.
W analizowanym postępowaniu wnioskodawcy złożyli wniosek uzasadniając go tym, że nie brali udziału w sprawie zakończonej decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2014r. o udzieleniu pozwolenia na budowę ul. [...], co oznacza, że nie mieli wglądu do dokumentów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, gdy tymczasem po jej wybudowaniu, w czasie intensywnych opadów woda deszczowa nie spływa z ul. [...]na ul. [...], a następnie do [...], lecz zalewa ich posesje.
Zdaniem organu I instancji R. Ż. jako współwłaściciel działki nr [...] oraz J. M.i B. P. jako właściciele działki nr [...], położonych przy ul. [...] nie legitymują się przymiotem strony w analizowanej sprawie z tej przyczyny, że stanowiące ich własność nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji drogowej – ul. [...]na odcinku wymienionym w decyzji. Wskazał, że zatwierdzony przez Starostę [...] projekt budowlany w oparciu o który udzielone zostało pozwolenie na budowę ul. [...] przewiduje jej zlokalizowanie poniżej posesji położonych przy ul. [...], a ponadto kanalizacja deszczowa tej ulicy ma studzienki rozmieszczone w taki sposób, aby odprowadzić wody opadowe również z ul. [...]. To zaś oznacza, że inwestycja zatwierdzona kwestionowaną przez wnioskodawców decyzją Starosty nie stwarza ograniczeń w zagospodarowaniu działek wnioskodawców, w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.
Organ II instancji zaakceptował wskazane stanowisko nie analizując jednakże argumentów wskazanych ani w treści uzasadnienia tej decyzji ani też argumentów zawartych w odwołaniu. Wojewoda stwierdził jedynie, że stanowiące własność Skarżących działki położone są o,30 m wyżej od zaprojektowanej w tym miejscu ul. [...]. To zaś, w ocenie Sądu oznacza, że nie dokonał ponownej analizy materiału dowodowego z uwzględnieniem zarzutów zawartych w złożonym odwołaniu.
Podkreślić należy, że Starosta [...] w oparciu o analizę mapy dla celów projektowych na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu oraz mapy załączonej do opinii [...]. uzgodnienia dokumentacji projektowej z dnia [...] lipca 2014r. stwierdził, że naniesione na tych dokumentach istniejące i projektowane rzędne bezwzględne terenu wskazują, że teren ul. [...] wykazuje łagodny spadek w kierunku ul. [...] oraz ul. [...] od rzędnej 99,40 m npm na działce nr [...] przy ul. [...] do rzędnej 98,62 m npm na granicy działek [...] i [...] oraz 98,45 m npm na działce nr [...]. Zdaniem organu I instancji, skoro projekt budowlany zatwierdzony przez Starostę [...] dokumentuje, że ul. [...] została zaprojektowana zgodnie z istniejącym poziomem terenu w rejonie ul. [...] od strony ul. [...] o rzędnej 98,30 m npm w kierunku ul. [...] do 98, 13 m npm, to oznacza, że nieruchomości Skarżących położone są powyżej poziomu projektowanej ul. [...].
Niezależnie od powyższego organ zauważył, że zatwierdzony sporną decyzją projekt budowy ul. [...] zawiera także projekt budowy kanalizacji deszczowej. Wynika z niego, że wpusty ściekowe tej kanalizacji przy ul. [...] są zlokalizowane na poziomie 98,30 m npm do 98,13 m npm. Wskazane ustalenia pozwalają zatem na konkluzję, że zatwierdzony decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2014r.projekt inwestycji budowy drogi ul. [...] obrazuje, że nie powoduje ona niebezpieczeństwa zalewania działek Skarżących wodami opadowymi, skoro są one położone ok.0,30 m powyżej projektowanej rzędnej tej ulicy.
Wskazanych argumentów Wojewoda [...] w zaskarżonej decyzji nie analizował, a tym bardziej nie dokonał ich oceny.
Istotą problemu w analizowanej sprawie jest ustalenie, czy Skarżącym przysługuje w niej przymiot strony z tego powodu, że zaakceptowane przez Starostę [...] rozwiązania projektowe inwestycji w postaci budowy ul. [...], w pozaprawny sposób wpływają na możliwość zagospodarowania ich nieruchomości.
Ocena powyższego przez organ II instancji nie została dokonana.
Podkreślenia wymaga, że Wojewoda powinien ponownie przeanalizować wskazane ustalenia i twierdzenia mając także na uwadze, co zostało przez Starostę pominięte, że mapa załączona do przywołanego przez organ uzgodnienia – k.30 projektu- pokazuje, że wjazd na działki [...] i [...] graniczące bezpośrednio z ul [...], zlokalizowany na ul. [...] znajduje się wg rządnych ujawnionych na tej mapie na wysokości 98,11m npm, 98, 16 m npm i 98,25 m npm. Zadaniem organu jest zatem skonfrontowanie stwierdzenia Starosty, że projekt budowy ul. [...] zawiera projekt budowy kanalizacji deszczowej z którego wynika, że wpusty ściekowe przy ul. [...] są zlokalizowane na poziomie 98,30 m npm do 98,13 m npm., z zapisem zawartym na k.33 projektu gdzie wskazano, że w założeniu projektowym " planowana kanalizacja deszczowa będzie zbierała i odprowadzała wody opadowe zbierane ze zlewni ul. [...]na odcinku od ul. [...]do ul. [...]".
Oceny Wojewody wymaga zatem, czy zatwierdzony sporną decyzją projekt budowy ul. [...] nie powoduje takiej zmiany stosunków wodnych na omawianym terenie, że wpływa na możliwość zagospodarowania nieruchomości Skarżących w sposób, którego nie dopuszczają przepisy prawa budowlanego. Podkreślenia wymaga bowiem, że dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, w szczególności mapa dla celów projektowych na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu oraz mapa załączona do opinii [...]. uzgodnienia dokumentacji projektowej z dnia [...] lipca 2014r. jednoznacznie wskazują poprzez odczytanie naniesionych tam istniejących i projektowanych rzędnych bezwzględnych terenu, że teren ul. [...] wykazuje spadek w kierunku ul. [...]. Okoliczność tą potwierdza także dołączona do skargi mapa dla celów prawnych, sporządzona przez uprawnionego geodetę oraz przyjęta do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego, jakkolwiek Sąd zauważa, że została ona wykonana wg stanu z dnia [...].05.2016r., a zatem wg danych zaistniałych po realizacji inwestycji, nie obrazuje zatem zapisów projektowych, które były objęte badaniem w przedmiotowym postępowaniu.
Tym niemniej wskazać można, że także jej analiza prowadzi do jednoznacznego wniosku, że woda opadowa z ul. [...], z uwagi na jej ukształtowanie oraz zapisy projektowe zatwierdzone decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2014r. powinna zlewać się na ul. [...] do studzienek kanalizacyjnych opisanych przez organ I instancji. Obowiązkiem organu II instancji jest analiza powyższej kwestii w kontekście istnienia interesu prawnego Skarżących w tej sprawie, z uwzględnieniem faktu, że widniejąca w projekcie rzędna ulicy [...], na wysokości wylotu ul. [...] wynosi 98,33 m npm a studzienki kanalizacyjne znajdują się na rzędnej 98,30 m npm. Koniecznym jest zatem ustalenie, czy zatwierdzony decyzją z dnia [...] sierpnia 2014r. projekt budowlany (w następstwie jego realizacji) nie spowodował takiej zmiany stosunków wodnych, że powyższe spowodowało pozaprawny skutek w postaci ograniczenia sposobu zagospodarowania działek Skarżących, a tym samym czy przyjęte rozwiązania projektowe odpowiadają obowiązującym przepisom prawa.
Zestawienie wartości matematycznych rzędnych omawianego terenu wskazuje bowiem, że wody opadowe spływające ul. [...] aby wpłynąć do studzienek kanalizacyjnych zaprojektowanych w ul. [...] muszą z poziomu 98,11, 98,16 i 98, 25 m npm wpłynąć na wysokość 98, 30 m npm tj. pod górę.
Mając te okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.