Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 27 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1030/18

Metryka

Rozpoznanie
w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy
Sprawa
w sprawie ze skargi A. P.-O. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2018 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko

Sentencja

postanawia:

  1. przyznać A. P.-O. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez pojęcie uszczerbku utrzymania koniecznego należy natomiast rozumieć pozbawienie środków na pokrycie najbardziej podstawowych wydatków, a więc kosztów wyżywienia, ubrania, zamieszkania i leczenia.

A. P.-O. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z wniosku złożonego następnie na urzędowym formularzu wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni 44,94 m2. Skarżąca oświadczyła, że utrzymuje się z zasiłku chorobowego z ZUS. Jako stałe miesięczne wydatki A. P.-O. wymieniła m.in. czynsz - 383 zł, opłaty za energię elektryczną – 140 zł, za gaz - 125 zł. Wraz z wnioskiem skarżąca nadesłała zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym 2017, z którego wynika, że dochód skarżącej wyniósł 15.421 zł. Do wniosku dołączono również m.in. zaświadczenie ZUS o wypłaconych zasiłkach, z którego wynika, że za okres od 1 kwietnia do 20 kwietnia 2018 r. wypłacono skarżącej zasiłek w kwocie 965,20 zł, za okres od 24 do 30 kwietnia 2018 r. – w kwocie 337,78 zł, od 1 do 31 maja 2018 r. – w wysokości 1495,93 zł.

Biorąc pod uwagę informacje wynikające z treści wniosku i nadesłanych dokumentów uznano, że skarżąca wykazała, iż jej sytuacja materialna jest trudna i uzasadnia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 19 grudnia 2018 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.