Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek M. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten został uzupełniony dokumentami nadesłanymi na wezwanie Sądu przy piśmie z dnia 10 lipca 2014 r.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż M. W. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1069,19 zł. Mieszka na zasadzie dożywocia u syna. Wskazał, że ponosi następujące miesięczne stałe koszty – energia elektryczna 120 zł., woda 30 zł, gaz 55 zł., środki czystości i higieny 80 zł., opał 150 zł., żywność 600 zł., leki 200 zł. Wnioskodawca wskazał, że jest osobą samotną w starszym wieku, schorowaną, nie otrzymuje pomocy od rodziny, okazjonalnie otrzymuje zasiłek celowy na zakup opału z pomocy społecznej. Do ww. pisma dołączono odcinek wypłaty emerytury, kopie zaświadczeń lekarskich, kopię dokumentów PIT, kopie faktur za leki, kopie wypisu ze szpitala, kopię wyroku sądu cywilnego, kopię spłat zadłużenia na rzecz syna i synowej z lat 2006-2007, kopię decyzji o przyznaniu zasiłku celowego.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawczyni wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Jest osobą utrzymującą się z emerytury w wysokości 1069,19 zł., która praktycznie w całości jest przeznaczana na bieżące wydatki. Zaznaczyć należy że duża cześć dochodów przeznaczana jest na leki. Okoliczności te świadczą, że wniosek jest zasadny, gdyż po opłaceniu wszystkich niezbędnych wydatków wnioskodawcy nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.