Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją nr [...] z [...] lutego 2009 r. działając na podstawie art. 104§1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej kpa) i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz.U. z 2006r. Nr 122 poz. 851 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115)
- - nie stwierdził u T.K. choroby zawodowej - zespołu cieśni w obrębie nadgarstka.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż na podstawie oceny narażenia zawodowego oraz orzeczenia lekarskiego [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] z dnia [...] marca 2008r. nr [...] stwierdzono brak podstaw do rozpoznania u T.K. choroby zawodowej - zespołu cieśni w obrębie nadgarstka.
Na skutek odwołania T.K. od orzeczenia [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] jednostka orzecznicza II stopnia – Instytut Medycyny Pracy w [...] ponownie po przeprowadzeniu badań lekarskich i oceny narażenia zawodowego orzeczeniem z dnia [...] października 2008 r. nr [...] stwierdził brak podstaw do rozpoznania u T.K. choroby zawodowej pod postacią zespołu cieśni w obrębie nadgarstka.
Odwołanie od powyższej decyzji odwołanie wniosła T.K., po rozpatrzeniu którego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa znak [...]
- - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z §2 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów przy rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy lub w związku ze sposobem wykonywania pracy. Oznacza, to zdaniem organu, iż aby stwierdzić chorobę zawodową muszą być spełnione dwie przesłanki – choroba musi być wymieniona w wykazie chorób zawodowych oraz lekarze orzecznicy potwierdzą, iż ma ona związek z wykonywaną pracą zawodową. W sprawie spełniono jedynie jedną z tych przesłanek – rozpoznano u skarżącej schorzenie wymienione w wykazie chorób zawodowych. Analiza narażenia zawodowego potwierdziła, iż czynności wykonywane przez skarżącą wymagały zaangażowania kończyn górnych, lecz czynności te nie miały charakteru ruchów monotypowych i nie stwarzały możliwości ucisku na pnie nerwów pośrodkowych, Co potwierdziły orzeczenia lekarskie wydane przez jednostki orzecznicze I i II stopnia. Orzeczenia te mają charakter opinii i organy sanitarne nie mogą ich kwestionować.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła T.K. wnosząc o jej uchylenie. W obszernej skardze podniosła, iż wydając orzeczenie lekarskie nie wzięto pod uwagę okoliczności w jakiej wykonywała pracę, która w dużym stopniu obciążała stawy palców i nadgarstków. Podkreśliła, iż podczas badań nie stwierdzono u niej żadnych innych chorób, które mogłyby mieć wpływ na stwierdzony u niej zespół cieśni nadgarstka, a wyniki badań prowadzonych przez specjalistów medycyny pracy, ortopedów i neurologów potwierdzają wyniszczające działanie pracy na komputerze, która w konsekwencji prowadzi do różnego rodzaju schorzeń m.in. zespołu cieśni nadgarstka. Skarżąca przedstawiła obszerne źródła z aktualnej literatury medycznej dotyczące schorzeń związanych z wykonywaniem powtarzających się czynności.
Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (IV SA/GL 332/08 wskazała również, iż orzeczenie lekarskie w sprawie choroby zawodowej ma charakter opinii w rozumieniu art. 87 kpa. Musi być przekonujące i czytelne, pozostawać w zgodności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, wyjaśniać wszelkie medyczne wątpliwości z odniesieniem się do wyników badań i innych zebranych dowodów. Chorobę zawodową stwierdza bądź odmawia takiego stwierdzenia organ inspekcji sanitarnej, a nie placówka diagnostyczno-konsultacyjna. Rolą organu jest uzyskać takie dane, które uzasadniają wniosek, czy objawy chorobowe pozostają w związku przyczynowym z wykonywaną pracą zawodową.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek nie z przyczyn w niej wskazanych.
Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u T.K. choroby zawodowej – zespołu cieśni w obrębie nadgarstka.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008r. w sprawie sygn. akt P 23/07 orzekł że:
- 1) art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z 26 czerwca 1974r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. nr 21, poz. 94 ze zm.) w zakresie, w jakim nie określają wytycznych dotyczących treści rozporządzenia oraz,
- 2) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych, oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132 poz. 1115)
← są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji RP orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. Stan prawny ustalony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego obowiązuje sądy w ten sposób, iż muszą one uwzględnić stan prawny określony przez Trybunał niezależnie czy rozstrzygnięcie organu administracji zostało podjęte przed wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, czy też po jego ogłoszeniu.
Zgodnie z art. 145§1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach stanowiące merytoryczną podstawę orzekania utraciły moc obowiązującą z dniem 3 lipca 2009r. tj. z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw RP.
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności podstawy prawnej decyzji przesądza o naruszeniu przepisów prawa, dającym podstawę do wznowienia postępowania, co Sąd administracyjny orzekający w sprawie ma obowiązek uwzględnić z urzędu.
Z tych względów stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Na podstawie art. 152 cytowanej ustawy orzeczono, jak w punkcie II wyroku.