Uzasadnienie
Gmina J. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z dnia 6 marca 2023 r. znak: DOP-WUPM.481.152.2023.2.PDo w przedmiocie uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wykonując zarządzenie z 16 maja 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez wskazanie numeru REGON skarżącej oraz przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej, spełniającego wymogi, o których mowa w art. 37a § 1a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W reakcji na to wezwanie, pełnomocnik skarżącej nadesłał drogą elektroniczną podpisane elektronicznie pismo z 23 maja 2023 r., w którym podał numer REGON skarżącej. Do tego pisma załączono skan pełnomocnictwa procesowego z 17 grudnia 2018 r. podpisanego przez Wójta Gminy, opatrzonego pieczęcią "za zgodność z oryginałem" i podpisem własnoręcznym podpisem pełnomocnika skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W razie niezłożenia takiego dokumentu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa się stronę do usunięcia tego braku formalnego. W przypadku jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Skargę w niniejszej sprawie podpisał radca prawny powołujący się na pełnomocnictwo procesowe, udzielone mu przez skarżącą. Do skargi – wniesionej w formie dokumentu elektronicznego – dołączono skan pełnomocnictwa procesowego udzielonego temu radcy prawnemu przez Wójta skarżącej Gminy.
Zgodnie z art. 37 § 1a p.p.s.a., jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
Pełnomocnictwo nadesłane przy wniesieniu skargi nie spełniało tych wymogów, w związku z czym zasadnie wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania dokumentu spełniającego wymogi art. 37 § 1a p.p.s.a. W odpowiedzi na to wezwanie, profesjonalny pełnomocnik skarżącej nadesłał skan tego samego dokumentu, z tą różnicą, że przed zeskanowaniem został on opatrzony pieczęcią "za zgodność z oryginałem" i własnoręcznym podpisem pełnomocnika skarżącej.
W świetle art. 37 § 1a p.p.s.a. należało zatem uznać, że pełnomocnik skarżącej – w odpowiedzi na wezwanie Sądu – nie nadesłał oryginału ani uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa. Z przepisu tego wynika bowiem, że uwierzytelnienia odpisu pełnomocnictwa nadsyłanego w formie dokumentu elektronicznego dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Tymczasem dokument nadesłany przez pełnomocnika skarżącej przy piśmie z 23 maja 2023 r. nie został uwierzytelniony w taki sposób.
Oceny tej nie zmienia fakt, że pismo przewodnie, do którego załączono sporny skan pełnomocnictwa, zostało podpisane elektronicznie. Z art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, bowiem, że pełnomocnik ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podpis pod pismem przewodnim nie może być uznany za uwierzytelnienie załączonego do niego odrębnego dokumentu pełnomocnictwa.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu orzeczono natomiast na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.