Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...], z dnia [...] listopada 2011 r., po wznowieniu postępowania, odmówił uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., którą umorzono postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy przykanalika sanitarnego do działki nr ew. [...] przy ul. S. w W..
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu pierwszej instancji i stwierdził, że decyzja Powiatowego Inspektora została wydana z naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., obarczone było naruszeniem prawa wobec przeprowadzenia go bez udziału podmiotów, którym przysługiwał przymiot strony. W tych warunkach zasadnie, na ich wniosek, doszło do wznowienia postępowania.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postępowanie dotyczyło przebudowy przykanalika szczegółowo opisanego w decyzji. W przepisie art. 29a ustawy Prawo budowlane mowa jest o budowie przyłącza i nie ma zastosowania ten przepis do przebudowy w rozumieniu art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane, tym samym postępowanie dotyczące legalności przebudowy zasadnie zostało uznane za bezprzedmiotowe i organ właściwie w decyzji ostatecznej umorzył postępowanie na podstawie art. 105 k.p.a.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję, skutecznie wnieśli I. C. i S. C. Postępowaniu wznowieniowemu zarzucili przede wszystkim naruszenia art. 7, 10 i 8 k.p.a. poprzez nie zapewnienie stronom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, naruszenie art. 105 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że sprawa dotyczy przebudowy przykanalika, gdy faktycznie doszło do wybudowania nowego urządzenia budowlanego. Zdaniem skarżących uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja zapadła z obrazą przepisów w szczególności prawa procesowego, co musiało skutkować jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego.
I tak, w toku postępowanie przed organem drugiej instancji dotknięte zostało obrazą przepisów art. 7, 77 i 107 k.p.a. wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i wobec braku wyczerpującego, właściwego uzasadnienia decyzji.
W okolicznościach niniejszej sprawy, organy działały w postępowaniu nadzwyczajnym wznowieniowym.
Organ II instancji rozpoznając sprawę w jej całokształcie powinien rozważyć, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie, a następnie jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy. Wymagało to rozważenia zarzutów zawartych we wniosku o wznowienie postępowania i podniesionych w odwołaniu.
Tymczasem organ II instancji nie przeprowadził takiej analizy. Nie ustosunkował się do stanowiska, zgodnie z którym roboty budowlane nie dotyczyły przebudowy przykanalika, a stanowiły budowę przyłącz kanalizacyjnego, jako części sieci kanalizacyjnej, co czyni umorzenie postępowania wadliwym.
W ocenie Sądu, organ drugiej instancji uchylił się od merytorycznego rozpoznania sprawy, w świetle zgłoszonych przez wnioskodawców zarzutów. Skoro postępowanie wznowieniowe jest nowym postępowaniem administracyjnym w stosunku do postępowania prowadzonego w trybie zwykłym (głównym), zatem organ administracji publicznej rozpoznaje sprawę na nowo, choć przez pryzmat zaistniałej przesłanki wznowieniowej i skutków jakie wywołała. Obowiązkiem organu jest zatem rozważenie stanowiska stron, które pominięte w postępowaniu głównym, dopiero we wznowionym postępowaniu mogły je przedstawić,.
Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.)