Uzasadnienie
W dniu 24 lipca 2009 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. U. o przyznanie prawa pomocy w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. U. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w wysokości 3 800 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 300 m2., samochód osobowy BMW 525 rocznik 1997. Wskazał, że jest jego dochód obciążony jest kosztami alimentów w wysokości 1 300 zł. Wniosek uzasadniony został okolicznością uzyskiwania niskich dochodów, ponoszeniem dużych kosztów leczenia i dużymi kosztami obsługi kredytu bankowego.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. U. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Wnioskodawca nie posiada nikogo na utrzymaniu, wprawdzie zobowiązany jest do płacenia alimentów w wysokości 1 300 zł. miesięcznie, jednakże należy mieć na uwadze okoliczność, że wnioskodawca w drugiej połowie ubiegłego roku dokonał rozbudowy swojego budynku mieszkalno – usługowego o cześć użytkową – handlową. Fakt ten oznacza, że wnioskodawca nie znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i posiada środki majątkowe, które może przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych w sprawie.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).