Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia przez L. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...], odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta N. z [...] lipca 2002r. nr [...] zawieszającego z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy pawilonu handlowo-usługowego na działce nr [...] i [...] wraz z urządzeniami budowlanymi służącymi do prawidłowego funkcjonowania obiektu jako całości do czasu rozstrzygnięcia zagadnienie wstępnego, to jest udzielenia zgody na odstępstwo przy wydaniu pozwolenia na budowę od przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r.w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – w zakresie odległości projektowanego obiektu od granicy nieruchomości oraz w zakresie odległości pomiędzy budynkiem projektowanym a istniejącą zabudową handlowo-usługową.
W uzasadnieniu postanowienia organ administracyjny powołał się na przepis art. 44 § 2 kpa zgodnie, z którym pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w § 1.
Ponieważ placówka pocztowa odebrała postanowienie 17 grudnia 2003r., bieg siedmiodniowego terminu upłynął 24 grudnia 2003r. Skarżąca swoje zażalenie złożyła w placówce pocztowej 14 stycznia 2004r. a więc uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia.
Skargę na tą decyzję złożyła L. K. podnosząc, iż pierwsze awizo do niej nie dotarło. Po następnym awizie odebrała przesyłkę w dniu 8 stycznia 2004r., a więc nie uchybiła wymaganemu terminowi. Podniosła również okoliczność nieprawidłowego i zbyt późnego doręczenia jej zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie uznając, iż termin, w jakim skarżąca otrzymała postanowienie organu pierwszej instancji, pozostaje bez związku z przedmiotową sprawą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Regułą w postępowaniu administracyjnym jest doręczenie pisma do rąk adresata w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy strony (art. 42 § 1 kpa) względnie w lokalu administracji państwowej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (art. 42 § 2 kpa). W razie nieobecności adresata w mieszkaniu pisma za pokwitowaniem doręcza się do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, po czym o doręczeniu pisma do rąk sąsiada lub dozorcy umieszcza się zawiadomienie na drzwiach mieszkania adresata (art. 43 kpa).
Gdyby jednak pisma nie można było doręczyć w powyższy sposób, to zgodnie z art. 44 kpa składa się je na okres 7 dni w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata albo biura albo innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy. W tych przypadkach doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
W zakresie zastosowania powołanego przepisu nie mieści się natomiast sytuacja, gdy w wyniku powtórnego awizowania przesyłka została odebrana przez adresata. Dokonano, bowiem w ten sposób doręczenia zwykłego, a przepis art. 44 kpa (doręczenie zastępcze), ma tylko wtedy zastosowanie, gdy nie można było doręczyć przesyłki w trybie art. 42 i 43 kpa. W przypadku zaś odebrania przesyłki przez adresata w urzędzie pocztowym datą doręczenia będzie dzień odbioru, a nie fikcyjna data wynikająca z przepisu art. 44 kpa.
Z tych względów na podstawie art. 146 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.