Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2009 r. (data wpływu do Sądu) adwokat P. G. działający jako pełnomocnik W. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Opłaty sądowe to wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 w/w ustawy).
Należy stwierdzić, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) co prawda wskazywał, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednak Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt: SK 11/05 (Dz. U z dnia 17 marca 2006 r. Nr 4, poz. 322) orzekł o niezgodności w/w § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z art. 221 przywołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Przepis § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury – 500 zł.
Skarżący reprezentowany jest w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata P. G., a więc Sąd nie miał obowiązku wzywania strony skarżącej do uiszczania wpisu sądowego od wniesionej skargi.
Wpis w niniejszej sprawie został uiszczony w wysokości 200 zł zamiast 500 zł, a więc jest on za niski.
Z powyższych względów, na podstawie art. 221 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 a w/w ustawy.