Uzasadnienie
W dniu 19 sierpnia 2013r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię B. J. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
W formularzu wnioskodawczyni wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z synem. Podała, że syn jest niepełnosprawny i otrzymuje rentę socjalną w wysokości 610,00 złotych i zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153,00 złotych, natomiast ona uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości około 1600,00 złotych miesięcznie.
Wnioskodawczyni podała, że posiada zniszczony lokal w domu w S. oraz zabytkową nieruchomość tj. "[...]" i "[...] ". Wskazała, że posiadane nieruchomości przekazała Fundacji. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Wnioskodawczyni podniosła, że ma problemy zdrowotne. Nadto, syn wymaga stałej opieki medycznej. Podała, że ponosi znaczne wydatki na leki dla siebie i syna.
Zarządzeniem z dnia 10 września 2013r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udzielenie odpowiedzi na sformułowane w zarządzeniu pytania oraz nadesłanie wymienionych w nim dokumentów w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.
W dniu 30 października 2013r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo B.J. z dnia 30 września 2013r., w którym oświadczyła, że cofa swój wniosek o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, iż dokonała wpłaty należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100,00 złotych. Powyższe znajduje potwierdzenie w aktach sprawy k.- 51.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z powyższego przepisu wynika, że strona pozostaje wyłącznym dysponentem wniosku, co oznacza, że Sąd prowadzący postępowanie nie nabył uprawnienia do rozstrzygania z urzędu, tj. bez lub wbrew woli wnioskodawczyni, wyrażonej w dostatecznie jasny sposób w piśmie z dnia 30 września 2013r. (data wpływu do Sądu 30 października 2013 r.). Skoro wnioskodawczyni oświadczyła, że rezygnuje z pomocy prawnej o jaką wnioskowała i cofa swój wniosek o przyznanie prawa pomocy wykluczone jest jego rozpoznawanie.
Wystąpienie takiej okoliczności spowodowało, że przestały istnieć podstawy do badania materialnoprawnej przesłanki przyznania prawa pomocy. Cofnięcie wniosku powoduje, że postępowanie wpadkowe jakim jest prawo pomocy traci swój przedmiot.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.