Uzasadnienie
W. S. w dniu 9 czerwca 2016 r. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni 79,9 m2 oraz oszczędności w kwocie 6.000 zł. W. S. oświadczyła, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.600 zł oraz dochodów z najmu mieszkania w kwocie 1.800 zł. Jednocześnie wskazała, że należące do niej mieszkanie wynajmuje od 15 lipca 2015 r. do 15 lipca 2016 r. i nie ma osoby chętnej na wynajęcie mieszkania po tym terminie. Podniosła, że zanim wynajęła mieszkanie, musiała opłacić pośrednika najmu oraz notariusza, był to koszt 1.200 zł. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki skarżąca wskazała: ubezpieczenie i leczenie – 450 zł, rata pożyczki na ocieplenie mieszkania – 450 zł, czynsz najmu – 850 zł, koszty pośrednika najmu i notariusza – 1.200 zł, koszty mieszkania – 400 zł, media – 450 zł.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego należy natomiast rozumieć pozbawienie środków na pokrycie najbardziej podstawowych potrzeb, a więc kosztów wyżywienia, ubrania, zamieszkania i leczenia.
Podkreślić też trzeba, że koszty związane z prowadzonym postępowaniem sądowym zainicjowanym przez stronę nie mogą być stawiane jako ostatnie w kolejności do zaspokojenia (por. postanowienia NSA z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. akt II OZ 72/12 - Lex nr 1121302 oraz sygn. akt II OZ 81/12 - Lex nr 1121304, z dnia 3 marca 2011 r. sygn. II OZ 130/11 Lex nr 1080416, z dnia 17 maja 2011 r. II FZ 174/11 LEX nr 1081459).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek W. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z wniosku, skarżąca uzyskuje emeryturę w wysokości 1.600 zł netto miesięcznie, a także dochody z najmu mieszkania (co najmniej do 15 lipca 2016 r.) w wysokości 1.800 zł. Z wniosku wynika ponadto, że wnioskodawca posiada oszczędności w kwocie 6.000 zł.
Zauważyć też trzeba, że W. S. uiściła wpis sądowy od skargi w należnej wysokości (100 zł), w chwili obecnej nie jest zobowiązana do ponoszenia żadnych kosztów sądowych. Wysokość innych kosztów, które mogą (lecz nie muszą) pojawić się na dalszym etapie postępowania również wynosiłaby 100 zł (np. ewentualna opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku - w przypadku oddalenia skargi). Okoliczności te pozwalają na przyjęcie, że skarżąca będzie w stanie ponieść ewentualne dalsze koszty sądowe w niniejszej sprawie.
Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).