Uzasadnienie
Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2004r. znak: [...], po rozpoznaniu odwołania A.V. z dnia 11 września 2003r. od decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. wydanej przez Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1991r. zezwalającą na rozbudowę budynku mieszkalnego przy ul. K. w S. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku, z art. 105 § 1 kpa uchylił zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 1991r. nr [...] zezwalającą na budowę budynku mieszkalnego przy ul: K. w S., polegającą na nadbudowie poddasza użytkowego oraz garażu, będącą przedmiotem postępowania wznowieniowego na podstawie postanowienia wydanego z upoważnienia Burmistrza miasta [...] z dnia [...] lutego 2002r. znak: [...] i umorzył postępowanie pierwszej instancji w sprawie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1991r. oraz w sprawie postępowania w którym została wydana decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r.
Decyzją Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 1991r. zezwolono A. V. na rozbudowę budynku mieszkalnego przy ul: K. w S., polegającą na nadbudowie poddasza użytkowego oraz garażu.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2002r. znak: [...] wznowione zostało postępowanie w przedmiotowej sprawie na podstawie wniosku M. i W. D. z dnia 5 i 6 sierpnia 1991r. i późniejszego potwierdzenia, że żądają oni wznowienia postępowania z powodu pominięcia ich w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji [...] z dnia [...] kwietnia 1991r. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Odwołanie od w/w decyzji wniósł A.S., pełnomocnik inwestora A.V. zarzucając zaskarżonej decyzji, iż nie wskazuje ona przyczyn uchylenia przedmiotowej decyzji ostatecznej, jest obarczona wadliwością określoną w art. 156 § 1 pkt 2 oraz że narusza art. 151 § 2 w związku z art. 146 kpa.
Na skutek rozpoznania tego odwołania zapadła zaskarżona decyzja. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stopnia wojewódzkiego przywołał przepis art. 151 § 1 pkt 2 kpa organ administracji publicznej po przeprowadzeniu j postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną "(...) uchyla decyzją dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie; art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nowa decyzję rozstrzygająca o istocie sprawy (...)". \ W niniejszym postępowaniu należy stwierdzić, iż organ rozpatrujący sprawę nie orzekł co j do jej istoty, zamiast tego powołał się na art. 156 § 1 pkt 2 kpa dot. stwierdzenia nieważności, decyzji. Wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną (art. 145 Kpa) i stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 Kpa) są dwoma odrębnymi, niezależnymi trybami nadzwyczajnymi i nie mogą być dowolnie łączone czy uznaniowo powoływane, w jednej decyzji.
Poza tym, zdaniem organu drugiej instancji zgodnie z art. 157 § 1 Kpa właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia — organ I instancji jest kompetentny tylko w postępowaniu wznowieniowym. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony - w niniejszej sprawie skarżący o to nie wnioskowali - lub z urzędu – w przedmiotowej sprawie nie zostało wszczęte takie postępowanie.
Mając powyższe na uwadze zdaniem Wojewody [...] uchylenia wymaga, jako wadliwa, decyzja Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...].08.2003 r. Organ odwoławczy stwierdził także, iż uchylenia wymaga sporna decyzja nr [...] z dnia [...].04.1991 r. wydana przez w/w organ, zezwalająca na rozbudowę budynku mieszkalnego, gdyż inwestycja została zrealizowana, wobec czego orzekanie w zakresie pozwolenia na jej budowę jest bezprzedmiotowe.
Organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2003 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV S A 2879/01: gdzie wskazano że w okolicznościach gdy w dacie wydania zaskarżonej decyzji inwestycja była już zrealizowana, to orzekanie o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia pa jego budowę było już bezprzedmiotowe. Organ orzekający uchylając decyzję kwestionowana mógł więc jedynie umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem inwestora (art. 105 § 1 kpa).
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy inwestycja, której dotyczyło pozwolenie na budowę została zrealizowana - w dniu 27 września 1995 r. Inwestor, A. V., zgłosił do użytkowania rozbudowany na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].04.1991 r. budynek mieszkalny jednorodzinny w S. przy ul. K.. Pismem z dnia [...].09.1995 r. znak [...] Burmistrz Miasta [...] na podstawie złożonych dokumentów stwierdził, że obiekt może być użytkowany zgodnie z przeznaczeniem. Tym samym wypełnione zostało kryterium bezprzedmiotowości postępowania (art. 105 § 1 Kpa), które winno doprowadzić do umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem inwestora.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący M. i W. D. podnieśli, że Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa powinien podjąć inne działania niż umarzać postępowanie. Skarżący zarzucili, że ich interes prawny został naruszony przez bezprawne podwyższenie budynku przez A. V. co skutkuje zacienieniem ich działki i budynku, w okresie listopad – luty światło słoneczne ulega całkowitemu zasłonięciu, ponadto zbyt stromy dach domu sąsiada powoduje, że woda i lód spadają bezpośrednio na ich działkę.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) Sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż wskazane przez skarżących. Zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji można, bowiem postawić zarzut naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie w świetle wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku w sprawie IV SA 1435/99 postanowieniem z dnia [...] lutego 2002r. z up. Burmistrza Miasta [...] wznowiono postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] kwietnia 1991r. wyżej opisaną.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzi potrzeba uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji gdyż organy po wznowieniu postępowania nie rozważyły zastosowania przepisu art. 146 kpa.
Przedmiotowe postępowanie wznowiono na podstawie przesłanki opisanej w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 kpa wobec tego, że małżonkowie D. nie ze swojej winy nie brali udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem wyżej opisanej decyzji z dnia [...] kwietnia 2002r.
Organy mogły wznowić postępowanie, bowiem przesłanki z art. 146 kpa nie stanowią podstawy do odmowy wznowienia postępowania ograniczają jednak możliwość organu rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu sprawy, co do jej istoty.
Nie może nastąpić uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.
Trzeba mieć na uwadze, że nie można postawić znaku równości pomiędzy ustawowym pojęciem "doręczenia decyzji wg art. 146 § 1 a pojęciem wydania decyzji". nie można przyjąć, że nastąpiło doręczenie decyzji, jeżeli okoliczność ta nie została wskazana w postępowaniu wyjaśniającym a faktu takiego się nie domniemywa.
Wskazać należy, że termin liczy się w latach od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji wobec osób biorących udział w postępowaniu, które podlega wznowieniu. Termin biegnie od dnia ostatniego doręczenia, jakie miało miejsce w sprawie.
Rozpoznając sprawę ponownie organ rozważy uwzględnioną dyspozycję art. 146 kpa, następnie w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 kpa ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa tj. konkretnego przepisu prawa materialnego oraz wskazania okoliczności z powodu, których nie uchylił tej decyzji (art. 151 kpa).
Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 2 pkt 2 lit c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uznając, że naruszenie przepisów postępowania wyżej wskazanych mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.