Uzasadnienie
Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009r., znak: [...] na podstawie art. 31 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej Kpa),po rozpatrzeniu wniosku firmy O. Sp. z o.o. powiadamiającego o zamiarze wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów pn. "W." - zobowiązał w/w Spółkę do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła O. Sp. z o.o., zarzucając m.in., naruszenie art. 156 § 1 pkt 1 i 2 Kpa przez wydanie decyzji bez podstawy prawnej oraz z rażącym naruszeniem prawa, naruszenie art. 123 § 2 Kpa poprzez użycie formy postanowienia dla decyzji rozstrzygającej istotę sprawy w sytuacji, gdy przedmiot rozstrzygnięcia nie dotyczy kwestii wynikającej z toku postepowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada, w pierwszej kolejności, dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm., zwana dalej ppsa).
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Sanitarnego wydane na podstawie art. 31 w związku z art. 4 ww. ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia jest postanowieniem, a nie decyzją, gdyż zgodnie z treścią art. 123 § 1 i 2 Kpa, w toku postępowania organ administracji wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.
Niewątpliwie postanowienie nakładające obowiązek przedłożenia opinii jednostki naukowej jest postanowieniem o charakterze dowodowym, wydawanym w toku sprawy, co oznacza, że nie kończy sprawy, ani nie rozstrzyga jej co do istoty. Na takie postanowienie zażalenie również nie przysługuje.
Postanowienie wydane przez Głównego Inspektora Sanitarnego nie mieści się zatem w katalogu postanowień określonych w przytoczonym wyżej art. 3 § 2 pkt 2 ppsa.
Zgodnie z art. 58 §1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzeczono jak w sentencji.