Uzasadnienie
Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu zdrowia rozstrzygnął [...] grudnia 2005 r. postępowanie prowadzonego w trybie konkursu ofert o zawarcie umów na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjne świadczenie specjalistyczne w zakresie świadczenia w poradni ginekologiczno-położniczej.
Indywidualna Specjalistyczna Praktyka Lekarska – K. G., uczestnik konkursu złożył, na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 ze zm.), odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Odwołujący się podniósł, iż naruszono art. 134 ust. 2 w/w ustawy poprzez utajnienie i uniemożliwienie zapoznania się z protokołem kontroli jego gabinetu. Zdaniem skarżącego w protokole kontroli znalazły się błędne dane (m. in rozmiar pomieszczeń oraz ich wygląd, dostosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych), które rzutowały na wynik rozstrzygnięcia konkursu ofert.
Odwołujący wskazał, iż naruszono także przepisy art. 148 pkt. 1 w/w ustawy określający kryteria oceny ofert. Podniósł, iż prowadzi gabinet lekarski nieprzerwanie w tym samym miejscu od 1972 r., jest specjalistą II stopnia oraz iż, jego gabinet znajduje się w centrum miasta. Dokształca się, jest laureatem wielu konkursów, pełnił odpowiedzialne funkcje w ośrodkach medycznych, nadal pełni dyżury w szpitalu na oddziale ginekologiczno-położniczym.
Skarżący K. G. zarzucił naruszenie art. 153 ust. 1 i art. 154 w/w ustawy, które polegało na potraktowaniu przez organ złożonego protestu od konkretnej czynności jako odwołania. Podniósł on również fakt, iż z niektórymi lekarzami przedłużono kontrakty w formie aneksów do wcześniejszych umów o świadczenie usług medycznych.
Decyzja z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie uwzględnił odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia konkursu ofert ogłoszonego w dniu [...] grudnia 2005 r. na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjne świadczenie specjalistyczne w zakresie świadczenia w poradni ginekologiczno-położniczej.
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wskazał, iż oferta odwołującego spełniła wszystkie warunki formalnoprawne określone w szczegółowych warunkach postępowania. Jednakże stwierdził iż, Komisja konkursowa dokonała wyboru jednej oferty najkorzystniejszej pod względem kryteriów przedstawionych w ofercie i będących przedmiotem oceny w trakcie postępowania konkursowego. Prezes Funduszu podniósł, iż wybrany przez Komisje świadczeniodawca oferuje świadczenia w specjalnie przystosowanych pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze, z pełnym dostępem dla osób niepełnosprawnych, stanowiących zestaw gabinetów z możliwością wykonania badań USG, z badaniem przepływów przez certyfikowanego specjalistę. Wskazał również, iż świadczenia w pełnym wymiarze godzin wymaganym przez Fundusz będzie wykonywać czterech specjalistów z II stopniem specjalizacji w zakresie ginekologii i położnictwa oraz dwie położne.
Oferta która została wybrana otrzymała 55 punktów, natomiast oferta skarżącego otrzymała najniższa liczbę punktów - 41.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył
K. G..
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 134 ust.2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U.2004 r. Nr 210 poz. 2135 z późn. zmianami) - przez to, że w toku postępowania konkursowego utajniono przed nim i uniemożliwiono mu zapoznanie się z protokołem kontroli jego gabinetu, w następstwie czego błędne dane zawarte w protokole kontroli w sposób zasadniczy rzutowały na wynik postępowania konkursowego.
Wskazał na naruszenie przepisu art. 134 ust.2 w/w ustawy przez zastosowanie wadliwych kryteriów oceny gabinetów oraz na naruszenie art. 23a §1 i 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 244 poz. 2080) przez prowadzenie takiej polityki zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, która uniemożliwia pacjentkom wybór lekarza i kontynuowanie leczenia u dotychczasowego lekarza.
Skarżący podniósł, iż naruszono art. 7, 8 i 77 Kpa przez nie wyjaśnienie sprawy w stopniu dostatecznym do stanowczego orzekania i w następstwie błędne ustalenia faktyczne, stanowiące podstawę zaskarżonej decyzji - przez niezasadne uznanie, iż jego gabinet plasuje się na końcu rankingu. Wskazał również, iż organ II instancji nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do argumentacji odwołania przez co naruszył art. 140 w zw. z art. 107 § 3 Kpa.
W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi podnosząc jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Jak wspomniano powyżej sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stosownie do treści art. 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. To kryterium stanowić musi również podstawę oceny decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, która zawiera w sobie ocenę legalności i merytorycznej zasadności nie tylko samego rozstrzygnięcia, lecz i postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Z natury rzeczy kontroli Sądu nie może podlegać pozaprawna strona rozstrzygnięcia, przy którym, najpierw komisja konkursowa, a potem Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, muszą brać pod uwagę - zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 i art. 148 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) - takie elementy oceny poszczególnych ofert jak ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich jakość, kompleksowość i dostępność, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, czy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia, tj. elementy o charakterze ekonomicznym i medycznym.
Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, a następnie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, mieli prawo do oceny treści oferty skarżącej, czego wyrazem jest wybór tej lub innej oferty.
Na podstawie art. 134 ust. 1 w/w ustawy Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Natomiast z treści ust. 2 tego artykułu wynika, iż wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach.
Oferta musi być również zbadana pod względem wymogów formalnych.
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w zakresie podlegającym kontroli sądowej jest prawidłowa, a zarzuty podniesione w skardze nie znajdują uzasadnienia. Skarżący wskazał, iż w trakcie postępowania naruszono art. 134 w/w ustawy, po przez uniemożliwienie mu zapoznanie się z protokołem kontroli jego gabinetu, w następstwie czego błędne dane zawarte w protokole kontroli w sposób zasadniczy rzutowały na wynik postępowania konkursowego. Ten zarzut nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy ponieważ na protokole kontrolnym widnieje podpis skarżącego, w związku z czym należy stwierdzić, iż skarżący zapoznał się z treścią protokołu – nie zgłosił do niego żadnych uwag.
Odnosząc się do zastosowania wadliwych kryteriów ocen oferty skarżącego, należy zauważyć, iż w stosunku do wszystkich oferentów zastosowano te same kryteria ocen, które podobnie jak warunki wymagane od świadczeniodawców, w postępowaniu nie mogą ulec zmianie.
Analiza materiału dowodowego przedstawionego w sprawie nie ujawniła wad decyzji, które powodowały jej uchylenie. W trakcie posterowania administracyjnego nie doszło do naruszenia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, ani zasad prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w zaskarżonej decyzji dokonał oceny postępowania, jaki i rozstrzygnięcia podjętego przez komisję prowadzącą konkurs ofert oraz przedstawił w uzasadnieniu przyczyn nie wybrania oferty skarżącego.
Pozaprawne elementy przedstawionych ofert, takie jak ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich jakość, kompleksowość i dostępność nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Należy podkreślić, iż celem procedury konkursowej jest wybranie oferty najlepszej pod względem uzyskanych punktów, oferta skarżącego uzyskała najniższą ilość punktów. Komisja wybrała ofertę z najwyższa ilością punktów.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił.