Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2008 r. działając na podstawie art. 104§1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej kpa) i art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz.U. z 2006r. Nr 122 poz. 851 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115)
- - nie stwierdził u C.B. choroby zawodowej zatrucia ostrego albo przewlekłego lub ich następstw wywołanych przez substancje chemiczne.
W uzasadnieniu organ podał, iż na podstawie oceny narażenia zawodowego oraz orzeczenia lekarskiego Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] stwierdzono brak podstaw do rozpoznania u C.B. choroby zawodowej - zatrucia ostrego lub przewlekłego lub ich następstw wywołanych przez substancje chemiczne m.in. węglowodory alifatyczne i aromatyczne.
Na skutek odwołania C.B. od orzeczenia Ośrodka Medycyny Pracy w [...] jednostka orzecznicza II stopnia - Instytut Medycyny Pracy w [...] ponownie, po przeprowadzeniu badań lekarskich i oceny narażenia zawodowego, orzeczeniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] stwierdził brak podstaw do rozpoznania u C.B. choroby zawodowej pod postacią przewlekłego zatrucia substancjami chemicznymi lub jego następstw.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł C.B., po rozpatrzeniu którego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], decyzją z dnia [...] marca 2009r. nr [...], na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa
- - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z §2 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów przy rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy lub w związku ze sposobem wykonywania pracy.
W przypadku skarżącego powyższa przesłanka nie została spełniona. Był on przebadany przez dwie uprawnione do orzekania w sprawach chorób zawodowych jednostki służby zdrowia. Lekarze orzecznicy po rozpatrzeniu zebranej dokumentacji nie znaleźli podstaw do stwierdzenia zawodowej etiologii rozpoznanego u C.B. schorzenia. Rozpoznane u pacjenta ograniczone uszkodzenie centralnego układu nerwowego o niejasnej etiologii po przeprowadzeniu obserwacji negatywnej w kierunku zatrucia przewlekłego wywołanego substancjami chemicznymi nie pozwoliło na bezsporne (lub z wysokim prawdopodobieństwem) orzeczenie, że choroba pacjenta spowodowana została działaniem szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy. Nie stwierdzono również, aby w czasie zatrudnienia kiedykolwiek rozpoznano u C.B. objawy ostrego lub podostrego zatrucia substancjami chemicznymi. Organ podniósł, iż rozpoznawanie chorób zawodowych stanowi zagadnienie medyczne i orzeczenia lekarskie uprawnionych jednostek służby zdrowia są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł C. B. Wskazał, iż firma F. zmienia wyjaśnienia składane w sprawie, co pozostało niezauważone w prowadzonym postępowaniu, a rozstrzygnięcie organ oparł na nieprawdziwych dowodach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek nie z przyczyn w niej wskazanych.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u C.B. choroby zawodowej zatrucia ostrego albo przewlekłego lub ich następstw wywołanych przez substancje chemiczne
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008r. w sprawie sygn. akt P 23/07 orzekł że:
- 1) art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z 26 czerwca 1974r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. nr 21, poz. 94 ze zm.) w zakresie, w jakim nie określają wytycznych dotyczących treści rozporządzenia oraz,
- 2) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych, oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132 poz. 1115) są niezgodne z art. 92 ust 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Zgodnie z art. 190 ust 1 Konstytucji RP orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. Stan prawny ustalony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego obowiązuje sądy w ten sposób, iż muszą one go uwzględnić niezależnie czy rozstrzygnięcie organu administracji zostało podjęte przed wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, czy też po jego ogłoszeniu.
Zgodnie z art. 145§1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach stanowiące merytoryczną podstawę orzekania utraciły moc obowiązującą z dniem 3 lipca 2009r. tj. z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw RP.
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności podstawy prawnej decyzji przesądza o naruszeniu przepisów prawa, dającym podstawę do wznowienia postępowania, co Sąd administracyjny orzekający w sprawie ma obowiązek uwzględnić z urzędu.
Z tych względów stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit b ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Na podstawie art. 152 cytowanej ustawy orzeczono jak w punkcie II wyroku.