Uzasadnienie
W dniu 8 maja 2012 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2012 r., znak (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W skardze do Sądu skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że korespondencję odebrała jej córka i przekazała ją skarżącej z dwudniowym opóźnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).
Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie powoduje że skarga nie będzie rozpoznana merytorycznie. Jednakże aby ich uniknąć konieczne jest spełnienie łączne wszystkich pozostałych przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności.
Podanie o przywrócenie uchybionego terminu skarżąca uzasadniła przekazaniem jej przez córkę, korespondencji dwa dni po jej odebraniu. Z akt administracyjnych wynika, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję odebrała w dniu 14 marca 2012 r. M. H., a więc termin trzydziestodniowy przewidziany w art. 53 § 1 ppsa na wniesienie skargi upłynął w dniu 13 kwietnia 2012 r. Natomiast z uzasadnienia wniosku wynika, że przesyłka została jej przekazana dwa dni po jej odebraniu, czyli w dniu 16 marca 2012 r., zatem na 28 dni przed upływem terminu do wniesienia skargi. Mimo to skarżąca nadała skargę w Urzędzie Pocztowym w dniu 16 kwietnia 2012 r., po ww. terminie trzydziestodniowym
W świetle wyżej wskazanych okoliczności należy uznać, że skarżąca, pomimo przekazania jej z dwudniowym opóźnieniem przesyłki pocztowej, dysponowała wystarczająco długim terminem na sporządzenie jak i wniesienie skargi. Ponadto skarżąca nie wykazała, aby zaistniały jakiekolwiek okoliczności, między datą w której dowiedziała się o wydaniu zaskarżonej decyzji, tj. dniem 16 marca 2012 r., a dniem 13 kwietnia 2012 r. w którym upłynął termin do wniesienia skargi, które uniemożliwiły jej wniesienie skargi w terminie.
Z uwagi na powyższe skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do Sądu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie uchybionego terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej.
Jak wskazano to wyżej, tak sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.