Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 marca 2012 r. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 maja 2012 r. skarżący został zobowiązany do uiszczenia należnej od wniesionego pisma opłaty sądowej, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W wymienionym zarządzeniu, stanowiącym wezwanie do uiszczenia w sprawie wpisu sądowego od skargi, zawarto pouczenie, iż nieuiszczenie wymaganej opłaty w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania spowoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
W tym miejscu należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym co do zasady obciążony kosztami sądowymi jest bowiem podmiot, który wnosi do sądu pismo podlegające opłacie sądowej (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.]), a takiej opłacie, zgodnie z art. 230 p.p.s.a., podlega skarga.
Odpis zarządzenia z dnia 10 maja 2012 r. został doręczony skarżącemu w dniu 22 maja 2012 r. (k. 40 akt sąd.), zatem termin do uiszczenia należnej w sprawie opłaty sądowej upłynął w dniu 29 maja 2012 r.
Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 1 czerwca 2012 r., J. K. nie uiścił należnej od wniesionej skargi opłaty sądowej.
Jednocześnie Sąd dostrzega, że pismem z dnia 16 maja 2012 r. skarżący cofnął skargę.
Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest jednak dopuszczalne jedynie wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (w tym powinna zostać opłacona).
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.