Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 z późn.zm.) nałożył na S. M. i I. K. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w P., projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany na dobudowę ganku do budynku mieszkalnego zlokalizowanego w P. przy ulicy [...]. Z uzasadnienia wynika, iż przedmiotowy ganek został wybudowany na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] grudnia 1998r., przy czym inwestor dokonał istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu dobudowy ganku, które polegały m.in. na nadbudowaniu nad gankiem zadaszonej loggii oraz wykonaniu otworu okiennego w ścianie wschodniej (w części dobudowanej) zbliżonej 2,70m do granicy działki nr [...] stanowiącej własność J. i S. O. Inwestor nie przedłożył dokumentacji technicznej i dziennika budowy na przedmiotowy obiekt.
W wyniku odwołania S. i I. M., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2006r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ powołał się na brzmienie art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego z daty wydania decyzji przez organ I instancji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli S. M. i I. K. Wnieśli o uchylenie wydanej decyzji i powołanie świadka na okoliczności wskazane w skardze. W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa budowlanego i Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie zostało bowiem wszczęte na wniosek osoby nieuprawnionej.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie odpowiadają prawu.
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez organ wynika, iż skarżący wybudowali ganek do własnego budynku wprawdzie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę jednakże z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Odstępstwa te polegały na wybudowaniu zadaszonego tarasu nad gankiem oraz okna w ścianie wschodniej budynku położonej w odległości 2,7m od granicy z działką stanowiącą własność S. i J. O. Powyższe roboty budowlane, jak trafnie przyjęły organy nadzoru budowlanego, zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych zarówno w pozwoleniu na budowę jak i w przepisach Prawa budowlanego.
Wobec powyższego niewątpliwie w sprawie zastosowanie miał art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 z późn.zm.). Uwadze organom nadzoru budowlanego uszło jednakże, iż w wyniku dokonanych przez inwestorów odstępstw powstał obiekt budowlany niespełniający warunków posadowienia określonych w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 79, poz. 690 z późn.zm.). W tej sytuacji w pierwszej kolejności należało doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z przepisami, a dopiero w dalszej kolejności możliwe byłoby wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. / w brzmieniu z daty wydania decyzji przez organ I instancji/. Zastosowanie tego przepisu, bez przeprowadzenia wcześniejszego postępowania naprawczego w sytuacji, gdy takie postępowanie w świetle przepisów jest niezbędne, należało uznać zatem za co najmniej przedwczesne, a tym samym naruszające art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
W toku postępowania odwoławczego, które zakończyło się wydaniem decyzji, co wymaga podkreślenia, po upływie 2 lat od wniesienia odwołania, organ II instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Stan faktyczny przyjęty za podstawę orzekania przez organ odwoławczy był tożsamy z tym jak przyjął organ I instancji. Organ odwoławczy nie wziął pod uwagę jednakże zmian Prawa budowlanego, a w szczególności zmian dotyczących art. 51 tej ustawy. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz.U. z 2004r, Nr 93, poz.888) do spraw wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie wskazanej ustawy, stosuje się przepisy tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2-4 art.
2. Wbrew powyższemu przepisowi organ odwoławczy zastosował przepisy, które w dacie orzekania przez niego, w tym brzmieniu nie obowiązywały. Organ wydał zatem decyzję z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a. co mogło mieć wpływ na naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Obowiązki organu odwoławczego na podstawie art. 138 k.p.a. nie ograniczają się bowiem do rozpoznania zarzutów podniesionych w odwołaniu. Obowiązkiem organu II instancji jest ponowne merytoryczne rozpoznanie całej sprawy, zaś wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego po wydaniu decyzji organu I instancji organ winien uwzględnić z urzędu w toku toczącego się postępowania odwoławczego. Podkreślenia przy tym wymaga, iż przepis art. 51 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji przez organ II instancji dawał organowi podstawy do wyeliminowania wyżej wskazanych nieprawidłowości, m.in. okna w ścianie posadowionej 2,70m od granicy działki budowlanej, jedynie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, bez konieczności prowadzenia postępowania na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2.
Kontrolowane przez Sąd decyzje dotknięte są również innymi wadami, które Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę musiał wziąć z urzędu pod uwagę.
Z ustalonego przez organy stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem oceny organów nadzoru budowlanego była prawidłowość wykonanych przez inwestorów robót budowlanych polegających na dobudowie do istniejącego budynku ganku. W ścianie tegoż ganku, stojącej 2,70m od granicy z działką budowlaną nr [...] inwestorzy wybudowali okno. Mimo, iż powyższe narusza interes prawny S. i J. O. z uwagi na naruszenie § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 79, poz. 690 z późn.zm.) organy nie dopuściły właścicieli działki [...] do udziału w postępowaniu. Nie były im doręczane decyzje, ani nie zawiadomiono ich o toczącym się postępowaniu. Brak udziału osób uprawnionych w toczącym się postępowaniu bez ich winy stanowi przesłankę wznowieniową określoną w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, którą Sąd musi wziąć pod uwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Ujawnione wady, tj. naruszenie przepisów prawa mających istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia powodują uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt a i b powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Na mocy art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt 2 wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.)