Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r. przyznał skarżącym T.K. i M.K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2012 r. oddalił skargę T.K. i M.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty.
W dniu 20 czerwca 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna T.K. i M.K. sporządzona przez adwokata K.P. pełnomocnika ustanowionego przez skarżących z wyboru.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie II OSK 2786/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
W piśmie z dnia 2 lipca 2014 r. adwokat K.P. wskazała, że jest ustanowiona pełnomocnikiem skarżących z wyboru wobec czego wnosi o zwolnienie ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Skarżący ustanowili adwokata z wyboru, który jest upoważniony do reprezentowania ich przed sądami administracyjnymi, w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty.
Pełnomocnik podjął czynności procesowe, gdyż złożył w imieniu skarżących skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Sądu I instancji z dnia 20 kwietnia 2012 r.
Przesłanką ustanowienia pełnomocnika z urzędu jest to, aby wnioskodawca nie zatrudniał lub nie pozostawał w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym - art. 246 § 3 p.p.s.a. Uwzględniając, że okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu przestały istnieć, na podstawie art. 249, art. 246 § 3 w związku z art. 263 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.