Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 maja 2007 r., następnie sprecyzowanym pismem z dnia 5 lipca 2007 r. Z. M. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...], umarzające postępowanie zażaleniowe na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...] o wstrzymaniu wykonania decyzji Starosty J. z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z. M. pozwolenia na rozbudowę budynku inwentarskiego na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości G. nr [...], Gm. G. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przedstawił swoje stanowisko oraz poinformował Sąd, iż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007r., znak: [...] uchylił własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...], będące przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu i utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...] o wstrzymaniu wykonania decyzji Starosty J. z dnia [...] lipca 2006 r., tym samym uwzględniając skargę Z. M. w całości.
Jak wynika z pisma Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. na powyższe postanowienie organu z dnia [...] czerwca 2007 r. żadna ze stron nie wniosła skargi do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
Wskazać należy, iż postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Przy czym są to zdarzenia, które nie istniały przed wszczęciem postępowania.
W tych okolicznościach faktycznych, wobec faktu wydania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia z dnia [...] czerwca 2007 r., które stało się ostateczne, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.