Uzasadnienie
K. G. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu.
Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu [...] lipca 2016 r. (potwierdzenie odbioru, k. 29).
Skarżący, pismem z dnia [...] lipca 2016 r. (data nadania: [...] lipca 2016 r.), a więc z zachowaniem ww. terminu, odpowiedział na wezwanie Sądu, nadsyłając przy nim pismo Naczelnika Delegatury Biura Administracji i Spraw Obywatelskich w Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], pismo skierowane przez skarżącego do Urzędu [...] Dzielnica [...] z dnia [...] marca 2016 r. oraz kserokopię dowodu uiszczenia opłaty. Oba te pisma znajdowały się już w aktach administracyjnych sprawy.
Sąd zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Stosownie do art. 52 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Natomiast na podstawie art. 53 § 2 P.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu stanowi tzw. inną czynność (inny akt) w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., co oznacza, że przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący powinien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W niniejszej sprawie, pismem z dnia [...] marca 2016 r., skierowanym do Urzędu [...] Dzielnica [...], skarżący zwrócił się z żądaniem zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. W związku ze skierowanym żądaniem, organ pismem z dnia [...] marca 2016 r. odmówił zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu.
Powyższe pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] marca 2016 r. Stosownie zatem do treści art. 52 § 3 P.p.s.a. skarżący powinien był w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział o odmowie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, (tj. od dnia 1 do 14 kwietnia 2016r.) wezwać organ (Prezydenta [...]) na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po złożeniu wezwania do usunięcia naruszanie prawa, po ew. uzyskaniu odpowiedzi od organu, skarżący mógł wnieść skargę do Sądu (w terminie z art. 53 § 2 P.p.s.a.).
Niedopełnienie przez skarżącego obowiązku wyczerpania powyższego trybu przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego (niewyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym) powoduje, że jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
O braku wyczerpania trybu, uregulowanego w art. 52 P.p.s.a., od którego zależy stwierdzenie dopuszczalności wniesienia skargi, świadczą też nadesłane przez skarżącego załączniki do pisma z dnia [...] lipca 2016 r., stanowiącego odpowiedź skarżącego na wezwanie Sądu.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.