Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 6 maja 2011r. wezwano skarżącego C. S. reprezentowanego przez Z. D. o nadesłanie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed sądem administracyjnym - w terminie 7 dni.
Pomimo upływu terminu skarżący nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 23 maja 2011r. oświadczył, iż skarżący odstępuje od uczestnictwa w postępowaniu.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego pod rygorem odrzucenia skargi o podpisanie skargi - w terminie 7 dni.
Z akt sprawy wynika, iż skarżący w piśmie z dnia 28 czerwca 2011r. oświadczył, iż nie będzie wnosił skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...] lutego 2011r., znak: [...].
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Pismem z dnia 28 czerwca 2011r. strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Mając na uwadze, że ww. czynność nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.