Uzasadnienie
W dniu 15 lipca 2015 r. zostało K. G. przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] na pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła adwokata K. B. Do protokołu rozprawy z dnia 11 lutego 2016 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed sądem I instancji, jednocześnie zostało złożone oświadczenie o nie pokryciu ww. kosztów w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 lutego 2016 r. przyznał ww. adwokat koszty zastępstwa procesowego w zakresie I instancji.
Następnie, po złożeniu skargi kasacyjnej, w piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej złożyła wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie zostało złożone oświadczenie o nie pokryciu ww. kosztów w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2016 r.
Z uwagi na powyższe zaistniała konieczność rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącego zarówno w zakresie reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed sądem I instancji, jak i przed Sądem II instancji.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Z uwagi na okoliczność, iż pełnomocnik reprezentował skarżącą w niniejszej sprawie w trakcie zmiany przepisów określających stawki wynagrodzenia pełnomocników z urzędu, do przyznania kosztów sądowych w niniejszej sprawie należało zastosować – do kosztów zastępstwa w zakresie reprezentowania przed Sądem I instancji – przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Natomiast w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej należało zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Powyższe wynika z brzmienia § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia nakazuje stosować przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1rozporządzenia z 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł;
W niniejszej sprawie przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, sprawa nie dotyczy także decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, zatem stawkę minimalną określono na podstawie § 18 ust 1 pkt 1 lit c), która wynosi 240 zł. Zatem taką kwotę, powiększoną o stawkę podatku VAT przyznano w zakresie reprezentowania skarżącego przed Sądem I instancji.
Natomiast w zakresie reprezentowania skarżącego przed Sądem II instancji, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2015 r. wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w niniejszej sprawie wynosi - 480 zł.
Przy czym przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia należy wziąć pod uwagę przepis § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia z 2015 r., zgodnie z którym opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia).
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie pełnomocnik na etapie postępowania drugoinstancyjnego złożył skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 3 marca 2016 r. pełnomocnik nie reprezentował skarżącego na ww. rozprawie. Zatem w zakresie reprezentowania przed Sądem II instancji przyznano kwotę 120 zł. i kwotę 27,60 zł. tytułem 23% podatku od towarów i usług (480 zł. x 50% x ½).
Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 240 zł. i kwotę 55,20 zł. tytułem 23% podatku od towarów i usług, za reprezentowanie przed sądem pierwszej instancji oraz kwotę 120 zł. i kwotę 27,60 zł. tytułem 23% podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 442,80 zł. (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy).