Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją wydaną [...] maja 2008 r. na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na K. i J.L. obowiązek zamurowania otworów okiennych w południowej ścianie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w miejscowości S., oraz przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych.
W uzasadnieniu organ podał, że budynek został usytuowany na działce inwestorów niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym w odległości 3,70 do 4 m od południowej granicy działki, ścianą w której znajdują się 2 otwory okienne.
Takie usytuowanie budynku jest niezgodne z §12 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 7 kwietnia 2002 r.- w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r.
W dniu 22 grudnia 2009 r. K. i J. L. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji zarzucając organom nie wyjaśnienie na jakiej podstawie dokonano wyznaczenia granicy oraz dokonania pomiarów odległości bez udziału geodety i bez odniesienia do danych ze składnicy map.
We wniosku podali, że właściciel sąsiedniej działki dokonał zawłaszczenia części ich nieruchomości budując nielegalnie budynki gospodarcze z naruszeniem granicy.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku decyzją znak [...] wydaną [...] grudnia 2008r. na podstawie art.157 § 1 i art.158 § 1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008r. podając iż, kontrolowana decyzja nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w § 1 art. 156 Kpa.
Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją tego organu znak [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. po ponownym rozpatrzeniu na podstawie art. 127 Kpa.
Wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji złożyli w dniu 6 lutego 2009 r. K. i J. L. Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] marca 2009 r. na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 Kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji.
Analizując przebieg prowadzonego postępowania i odnosząc się do zarzutów wniosku organ podniósł, że wnioskujący nie przedstawili żadnego dowodu (poza własnymi oświadczeniami) na potwierdzenie swoich zarzutów o nieprawidłowości dokonanych pomiarów.
Zdaniem organu decyzja objęta wnioskiem nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 Kpa.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnieśli K. i J. L..
Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] maja 2009 r. utrzymał w mocy własną decyzję z [...] marca 2009 r. Skargę na powyższą decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. L. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podał, że rażącym naruszeniem prawa organów nadzoru budowlanego było przekroczenie uprawnień polegające na nieprawdziwym stwierdzeniu przebiegu granic działki.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.-Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U nr. 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r.,Nr. 153,poz. 1270 ze zm) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest nie zasadna.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu wydaną [...] marca 2009 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z [...] stycznia 2009 r. która utrzymywała w mocy decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego.
Kontrolowana decyzja i decyzja objęta wnioskiem o stwierdzenie nieważności zapadły w postępowaniu nadzorczym - nieważnościowym.
Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest wyjątkiem od ogólnej zasady stabilności decyzji, wynikającej z art.16 Kpa, toteż może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy decyzja jest dotknięta w sposób niewątpliwy przynajmniej jedną z wad wymienionych w art.156 § 1 Kpa. Jest również instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość eliminacji z obrotu prawnego decyzji dotkniętych wadami materialnoprawnymi zarówno pod względem podmiotowym jak również przedmiotowym. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest ograniczone jedynie do weryfikacji samej decyzji administracyjnej z wyłączeniem możliwości rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, której dotyczy weryfikowana decyzja. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest jedynie ustalenie, czy dane rozstrzygnięcie dotknięte jest jedną z wad wymienionych w art.156 § 1 Kpa. - a nie badanie sprawy co do jej istoty.
A więc zdaniem organu w rozpoznawanej sprawie było ustalenie, czy jego decyzja utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności (decyzji również wydanej w tym przedmiocie) była dotknięta kwalifikowana wadą z art.156 § 1 Kpa. Oceniając pod tym kątem zaskarżoną decyzje należy uznać, iż szczegółowe ustalenia organu były prawidłowe a rozstrzygnięcie, iż decyzja wydana w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności nie jest dotknięta żadną z kwalifikowanych wad wymienionych w art.156 § 1 kpa jest zgodny z prawem.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na postawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami
Administracyjnymi (Dz.U. z 2002r, nr.153,poz 1270 ze zm) orzekł jak sentencji wyroku.