Uzasadnienie
E. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., znak [...],[...]uchylającą decyzję Wojewody [...]z dnia [...]września 2015 r. znak [...]i stwierdzającą nieważność decyzji nr [...] z dnia [...]grudnia 2009 r., którą Starosta [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. G. pozwolenia na budowę stacji [...], zlokalizowanej na dz. nr [...],[...],[...], obręb [...], gm. [...].
Następnie pismem z dnia [...]marca 2017 r. (data wpływu do Sądu [...]marca 2017 r.) skarżąca oświadczyła, że w związku z zawarciem ugody sądowej przed Sądem Rejonowym w [...]cofa skargę. Na wezwanie z dnia [...] marca 2017 r. o doprecyzowanie charakteru pisma, pod rygorem uznania, że intencją skarżącej jest cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, skarżąca nie odpowiedziała. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca ww. wezwanie została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu [...]marca 2017 r.
Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd umorzył postępowanie w trybie art. 161 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a uznając, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, a także zwrócił skarżącej cały uiszczony wpis od skargi, zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.