Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] marca 2012r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] wydaną [...] stycznia 2012r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że kontrolowaną decyzją Prezydent wniósł na podstawie art. 30 ust 6 ustawy Prawo budowlane sprzeciw do złożonego w dniu [...] grudnia 2011r. przez Sp. z. o. o. [...] zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu wolnostojącej konstrukcji reklamowej na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...].
Po przeprowadzeniu analizy materiału zgromadzonego w aktach organ odwoławczy uznał, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa.
W ocenie organu odwoławczego objęte zgłoszeniem w przedmiotowej sprawie jest wolnostojące urządzenie reklamowe posadowione na fundamencie nieprzestawnym trwale z gruntem związanym.
Jak wynika z załączonego do zgłoszenia projektu budowlanego, przedmiotem zgłoszenia na działce nr Ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] jest tablica reklamowa o wymiarach 12,0 × 3,0 m, posadowiona na prefabrykowanym fundamencie o wym. 2,5 × 4,5m na uprzednio utwardzonym gruncie. Całkowita wysokość planowanego urządzenia reklamowego to ok. 9,0 m.
W konsekwencji powyższych rozważań nie może budzić wątpliwości, że przedmiotowy obiekt jest konstrukcją stanowiąca budowlaną i techniczno – użytkową całość, która odpowiada cechom budowli w rozumieniu art. 3 pkt 1 lit. B Prawa budowlanego, objętą obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.
Tego typu urządzenie reklamowe stanowi wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenie budowlane, do którego nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 29 ust.2 pkt 6 Prawa budowlanego.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła [...] Sp. z. o. o.
Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego i naruszenie art. 7 i 77 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle przepisów ustawy Prawo budowlane możemy mówić, o co najmniej dwóch rodzajach urządzeń reklamowych. Do pierwszej grupy należy zaliczyć, wymienione, jako budowle w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, na które wymagane jest pozwolenie na budowę, bowiem ich budowa nie została wymieniona, jako nie wymagająca pozwolenia na budowę w art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego. Do drugiej zaś grupy należy zaliczyć tablice i urządzenia reklamowe, na instalowanie, których jest wymagane jedynie, zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi.
Przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 znowelizowanej ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane stanowi, że: " pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym". Z treści powyższej normy wynika, że ustawodawca wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych uzależnił tylko od "instalacji", natomiast faktycznie bez znaczenia dla tejże instalacji pozostaje miejsce, w jakim ma to nastąpić, a więc czy będzie to na budynku czy też na gruncie.
W myśl zaś art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego przez budowlę " należy rozumieć każdy obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe (...)". Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 ppkt b Prawa budowlanego " Ilekroć w ustawie jest mowa o: obiekcie
Sygn. akt VII SA/Wa 1124/12 budowlanym – należy przez to rozumieć budowlę stanowiącą całość techniczno – użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami". W konsekwencji stwierdzić trzeba, że urządzenie reklamowe, wolnostojące, trwale związane z gruntem stanowi obiekt budowlany, o jakim mowa w art. 3 pkt 1 ppkt b Prawa budowlanego.
Dokonując kwalifikacji prawnej, czy dane urządzenie reklamowe wymaga pozwolenia na budowę, czy jedynie zgłoszenia, powinno brać się pod uwagę również przepis art. 5 Prawa budowlanego w świetle którego nie jest obojętna jego wielkość i cechy konstrukcyjne.
W związku z powyższym dla przyjęcia, czy dokonane zgłoszenie wyczerpuje dyspozycję art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego istotne znaczenie ma zakres prac poprzedzających wykonanie robót budowlanych polegających na montażu urządzenia reklamowego poprzez ustalenie czy planowane prace nie mieszczą się w zakresie robót budowlanych dla realizacji, których wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę, bowiem przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego jest normą szczególną w stosunku do regulacji o charakterze ogólnym, jaką stanowi art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.
Powyższe stanowisko zawarł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 października 2009r., sygn. akt II OSK 1461/08, a skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni je podziela.
Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że wielkość przedmiotowego urządzenia reklamowego(tablica reklamowa o wymiarach ekspozycyjnych 12,0m × 3,0 m, usytuowana na fundamencie o wymiarach 2,5m × 4,5m.Ekran tablicy reklamowej usytuowany zostanie na wysokości 6,5m. Pełna powierzchnia wymiarowa tablicy reklamowej wynosi 36 m², natomiast pełna wysokość urządzenia reklamowego wynosi 9m, jak i sposób osadzenia (fundament trwale związany z gruntem) świadczą o tym, że jest to wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe, o którym mowa w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.
Tym samym do tego typu budowli nie może mieć zastosowania przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. Przedmiotowe urządzenie reklamowe niewątpliwie posiada trwałe związanie z gruntem, albowiem jego posadowienie na gruncie jest stabilne i odporne na działanie czynników atmosferycznych, np. wiatru.
Podkreślić należy, że za obiekt budowlany – budowlę- uważa się, między innymi wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe. Nie decyduje więc fakt, czy dana budowla ma na przykład fundamenty, ale czy jest trwale związana z gruntem. Ponieważ projektowana tablica reklamowa jest przestrzenną konstrukcją o wysokości 9 m i musi wytrzymać siłę wiatrów i innych warunków atmosferycznych, to powinna być w odpowiedni technicznie sposób powiązana trwale z gruntem, nawet jeśli nie będzie zagłębiona w ziemi. Projektowana tablica jest więc obiektem budowlanym na zrealizowanie którego inwestor winien uzyskać pozwolenie na budowę.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.