Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją nr [...] wydaną [...] maja 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2008r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. o braku podstaw do stwierdzenia u H. M. choroby zawodowej: zatrucie ostre albo przewlekłe lub ich następstwo wywołane przez rozpuszczalniki organiczne (nafta, benzyna, aceton) i mgły olejowe.
W uzasadnieniu organ podał, że organy Inspekcji Sanitarnej i lekarze orzecznicy nie kwestionowali faktu występowania u H. M. wielu poważnych schorzeń. Nie podważyli również jego prawa do wyrażania subiektywnego odczucia, że stwierdzone choroby mają bezpośredni związek z pracą zawodową, związaną z obsługą defektoskopu. Jednakże organ podniósł, że rozpoznanie i stwierdzenie chorób zawodowych jest ściśle powiązane z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r.
W oparciu o § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy uprawnione do orzekania jednostki służby zdrowia stwierdzą bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem jej wykonywania. Jednostki orzecznicze uprawnione do wydawania orzeczeń w sprawach chorób zawodowych winny rozpatrzyć czy schorzenia stwierdzone u pacjenta są wymienione w wykazie chorób zawodowych, a czynniki środowiska pracy ujęte w wykazie chorób zawodowych występują jako czynnik sprawczy choroby.
W przedmiotowej sprawie lekarze orzecznicy po zapoznaniu się z wywiadem, dokumentacją medyczną oraz z oceną narażenia zawodowego rozpatrzyli możliwość ewentualnej etiologii zawodowej rozpoznanych schorzeń pod kątem narażenia na wyszczególnione w wykazie chorób zawodowych czynniki środowiska pracy tj. hałas, obciążenie narządu ruchu oraz możliwość zatrucia substancjami chemicznymi uznając, że brak jest podstaw do rozpoznania u H. M. choroby zawodowej. Znany im był także podnoszony przez skarżącego fakt pracy przy obsłudze defektoskopu na stanowisku kontrolera jakości – a więc w narażeniu na oddziaływanie promieniowania elektromagnetycznego. Jednakże oddziaływanie promieniowania elektromagnetycznego nie jest czynnikiem środowiska pracy, wymienionym w wykazie chorób zawodowych, a schorzenia rozpoznane u H. M. tj. arytmia komorowa, nadciśnienie tętnicze, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, refluks żołądka, przerost prostaty, wodniak jądra, kamica nerkowa, zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatia kręgosłupa nie są zawarte w obowiązującym wykazie chorób zawodowych.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł H. M. zarzucając organowi nieudolność i podkreślając fakt swojej pracy w warunkach oddziaływania pola elektromagnetycznego i skutki tego oddziaływania.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny stosownie do przysługujących mu uprawnień określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych kontroluje zaskarżoną decyzję w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy co wynika z zapisu art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uwzględnienie skargi następuje tylko wtedy gdy doszło do naruszenia prawa przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga została oddalona.
W ocenie sądu zaskarżona decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego oraz poprzedzająca ją decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego W. z dnia [...] marca 2008r. orzekające o nie stwierdzeniu u H. M. choroby zawodowej nie naruszają prawa. Chorobą zawodową jest bowiem tylko taka choroba która spełnia wymogi § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. z 2002r. nr 13, poz. 1115).
W świetle tego przepisu za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia, jeśli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy.
U skarżącego stwierdzono w wyniku badań biochemicznych funkcji wątroby, badań USG wątroby i badań neurologicznych objawów przewlekłego zatrucia substancjami chemicznymi w tym rozpuszczalnikami organicznymi. Ustalenia te dokonane po badaniach przez jednostki organizacyjne uprawnione zgodnie z § 7 rozporządzenia których orzeczenia lekarskie wiążą organ orzekający
Należy podnieść, że decyzja administracyjna w niniejszej sprawie została wydana na podstawie wymaganych prawem orzeczeń lekarskich właściwych placówek służby zdrowia, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w oparciu m. in.
o Kartę Oceny Narażenia Zawodowego co nakazuje sądowi stwierdzić, że wydanie zaskarżonej decyzji nie było dotknięte naruszeniem prawa.
Z tych wszystkich względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.