Uzasadnienie
W skardze z dnia 1 marca 2010 r. M. [...] wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...].
Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. [...] pozwolenia na budowę pływalni, hali sportowej wraz z parkingiem podziemnym, infrastrukturą i odcinkiem sieci sanitarnej na części działki nr ew. [...] obr. [...] przy ul. W. [...] oraz części działek [...] przy ul. O. w W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się wiązało z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. M. [...] podniosło, że w związku z uzyskaniem ostatecznego pozwolenia na budowę przystąpiło do rozpoczęcia inwestycji, zawierając umowę o roboty budowlane z terminem rozpoczęcia 8 września 2009 r. Podkreślono, iż Wojewoda [...] uchylił decyzję organu I instancji dopiero [...] stycznia 2010 r. (a więc po niemal 6 miesiącach od rozpoczęcia wykonywania robót budowlanych, na poczet których wydatkowano jak dotąd ok. 5 milionów złotych ze środków publicznych).
Ponadto, strona skarżąca zaznaczyła, iż uchylenie pozwolenia na budowę zmusza inwestora do wstrzymania prowadzenia procesu budowanego, co wiąże się z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów z tym związanych (prowadzenie prac zabezpieczających), jak również naraża na niebezpieczeństwo ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej wobec wykonawcy robót.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Skutków takich nie wywołuje decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skoro zatem taka decyzja ze swej istoty nie może być wykonana, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu byłoby bezzasadne.
Sam fakt istnienia niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonalności.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu.