Uzasadnienie
W dniu 26 lipca 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek S. T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. T. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości około 1.600 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 61 m2, nieruchomość rolną – las o pow. 2,81 ha. Wnioskodawca podał, że jest współwłaścicielem 16 letniego samochodu osobowego. Wnioskodawca jest inwalidą pierwszej grupy. Zaznaczył, że na leki co miesiąc wydaje około 250-300 zł., światło 50 zł., gaz 43 zł., ubezpieczenie na życie i zdrowie 70 zł. Dodał, ze zaciągnął pożyczkę na wymianę okien w wysokości 6000 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S. T. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca utrzymuje się jedynie z renty inwalidzkiej. Dochód strony jest obciążony dodatkowymi wydatkami chociażby na leki. Podkreślić również należy, że przy ocenie czy sytuacja materialna strony kwalifikuje ją do przyznania prawa pomocy uwzględnia się nie tylko wysokość uzyskiwanych dochodów, ale również stan majątkowy strony.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).