Uzasadnienie
M. S. wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje mąż. Skarżąca posiada dom o powierzchni 100 m2. M. S. utrzymuje się wraz z mężem z dochodów w łącznej wysokości 8.907,00 zł miesięcznie, na które składają się emerytura skarżącej oraz wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez jej męża. Uzasadniając wniosek M. S. wskazała, że opłaty za energię elektryczną, wodę, telefon, opał wynoszą ok. 800 zł miesięcznie, również na wyżywienie i inne potrzeby życia codziennego skarżąca przeznacza ok. 800 zł miesięcznie. M. S. zwróciła też uwagę, że ze względu na choroby własne i męża na leki wydaje ok. 100 zł miesięcznie.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Podkreślenia wymaga, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Instytucja przyznania prawa pomocy została stworzona w celu zapewnienia realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom ubogim, znajdującym się w wyjątkowo trudnej sytuacji majątkowej i finansowej, nie posiadającym środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, nie można natomiast uznać, aby taka sytuacja zachodziła w przypadku M. S..
M. S. wraz z mężem utrzymuje się z dochodów w wysokości 8.900 zł miesięcznie, przy czym, jak wynika z treści wniosku, miesięczne wydatki ponoszone przez stronę wynoszą ok. 1.700 złotych. Uzyskiwane dochody skarżącej i jej męża znacznie przekraczają zatem ponoszone wydatki. W takiej sytuacji należy zatem stwierdzić, że strona jest w stanie ponieść koszty postępowania, bez uszczerbku w utrzymaniu własnym i rodziny, nie zachodzą zatem podstawy do przyznania skarżącej prawa pomocy.
Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.