Uzasadnienie
W dniu 2 czerwca 2014 r. wpłynęła do Sądu za pośrednictwem organu skarga B. S., reprezentowanej przez pełnomocnika P. N., na decyzję Wojewody [...] nr: [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie zmiany decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę
Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2014 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia pełnomocnika. Wezwanie zawierało pouczenie o treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.). Termin ten upłynął bezskutecznie.
Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. do nadesłania pełnomocnictwa odpowiadającego art. 35 p.p.s.a. wezwano samą skarżącą w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia pełnomocnika. Również ten termin upłynął bezskutecznie.
W tej sytuacji Sąd pominął P. N. jako pełnomocnika skarżącej. Następnie wezwano skarżącą do osobistego podpisania skargi, uiszczenia wpisu i nadesłania sześciu odpisów skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi wpłynęło pismo, którego nadawcą miała być B. S., podpisane "z up. P. N.". Ta sama osoba złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, podpisała zażalenie na zarządzenie, skargę oraz jej odpisy.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przepis art. 34 p.p.s.a. stanowi, że strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, co oznacza, że skargę może wnieść strona osobiście lub jej pełnomocnik, przy czym należy rozumieć, że chodzi o osobę pełnomocnika, która jest w stanie przedłożyć ważne i skuteczne pełnomocnictwo do działania w imieniu reprezentowanego, a nie o osobę, która nie może być w ogóle uznana za pełnomocnika z racji braku spełnienia przesłanek ustawowych do działania.
Jeżeli skarga zostanie wniesiona przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem albo niemającą pełnomocnictwa, zachodzi niedopuszczalność skargi, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i podlega ona odrzuceniu (tak: Kabat A., Komentarz do art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009).
W niniejszym przypadku niedopuszczalność skargi związana jest z faktem wniesienia jej przez osobę, która nie wykazała swojego pełnomocnictwa.
W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.