Uzasadnienie
Skarżący A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej jako "organ") z dnia [...] marca 2013 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Organ w odpowiedzi na skargę podniósł, iż rozważa uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.".
W dniu [...] maja 2013 r. organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. wydał postanowienie Nr [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu stało się bezprzedmiotowe.
Jak podkreślił Naczelny Sad Administracyjny z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, Lex nr 188791).
W niniejszej sprawie organ uwzględnił skargę i w dniu [...] maja 2013 r. wydał postanowienie, którym uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...].
Z uwagi na fakt, iż przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania.
W niniejszej sprawie skarżący reprezentowany był przez radcę prawnego. Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł. W skardze skarżący wniósł o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a, zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego stawiennictwa strony.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, niż określone w pkt 1 lit. a i b, wynosi 240 zł.
Sąd postanowił o zasądzeniu od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w kwocie 357,00 złotych, tj. kwoty 100,00 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, kwoty 240,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwoty 17,00 zł stanowiącej opłatę skarbową od pełnomocnictwa.
W tym stanie rzeczy Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., o zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił natomiast na podstawie art. 201 p.p.s.a..