Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. ([...]) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 oraz art. 158 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), zwana dalej k.p.a., - stwierdził z urzędu nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008r., ([...]); uchylającej – we wznowionym na wniosek V. N. postępowaniu - decyzję własną z [...] marca 2007r. ([...]) oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z [...] lutego 2007r., ([...]); wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia budowy zadaszonej wiaty na działce nr ew. [...], przy ul. [...] w [...] i umarzającej postępowanie w obu instancjach.
Organ wskazał, że V. N. o decyzji z dnia [...] marca 2007r. dowiedziała się z zawiadomienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...], z dnia [...] czerwca 2007r., ([...]); doręczonego jej w dniu 13 czerwca 2007r., natomiast wniosek o wszczęcie postępowania wznowieniowego złożyła 31 sierpnia 2007r. Weryfikowane rozstrzygnięcie wydano zatem z rażącym naruszeniem art. 148 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie jego nieważności.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r., ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu wniosku V. N. o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ powtórzył argumentację przywołaną w rozstrzygnięciu wydanym w I instancji. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania podniósł, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy V. N. wskazała, że o decyzji z [...] marca 2007r., dowiedziała się najprawdopodobniej w dniu 25 sierpnia 2007r., gdy została wezwana przez organ powiatowy do zapoznania się z aktami sprawy. Natomiast we wniosku o wznowienie jednoznacznie wskazała, że decyzji z [...] marca 2007r., dowiedziała się zapoznając się z aktami sprawy w siedzibie organu 13 czerwca 2007r. tj. po otrzymaniu zawiadomienia PINB z dnia 1 czerwca 2007r., doręczonego dnia 13 czerwca 2007r. Fakt ten potwierdza pismo wnioskodawczyni, opatrzone datą z 13 czerwca 2007r.
Nie można było zatem jednoznacznie określić daty, kiedy strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, zaś organ wojewódzki nie wezwał skarżącej do usunięcia tego braku.
Skargę na powyższą decyzję złożyła V. N. podnosząc, że 1 czerwca 2007r. otrzymała zawiadomienie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o możliwości zapoznania się z aktami. W tym samym dniu była w siedzibie organu przy ul. [...] w [...] i zapoznała się z aktami, ale decyzji z dnia [...] marca 2007r. w aktach nie było. Skarżąca wskazała, że z rozdzielnika wynika, iż decyzja ta wpłynęła w dniu 3 czerwca 2007r. do PINB na stary adres ul. [...] w [...]. Podniosła, że z pisma p. [...] z dnia 7 sierpnia 2007r. wynika, iż on również nie mógł zapoznać się z powyższą decyzją, gdyż nie było jej w aktach.
Skarżąca podała, że zapoznała się z okolicznościami stanowiącymi podstawę do wszczęcia postępowania w dniu 22 sierpnia 2007r. w Urzędzie Gminy [...]ul. [...], a wniosek o wznowienie złożyła 30 sierpnia 2007r.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślić należy, iż kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje zapadły w postępowaniu nieważnościowym. Instytucja stwierdzenia nieważności będąca nadzwyczajnym środkiem weryfikacji decyzji administracyjnych stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych wyrażonej w art. 16 k.p.a. Z tego też powodu tryb ten może być stosowany tylko w sytuacji bezspornego ustalenia przesłanek określonych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. Zaistnienie tych przesłanek musi być oczywiste i oczywistość tą właściwy organ ma obowiązek wykazać.
Pamiętać przy tym należy, że stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, może mieć miejsce tylko wtedy, gdy organ jednoznacznie, a zatem w sposób oczywisty i bezsporny wykaże, że decyzja narusza konkretny przepis prawa, a ponadto jej obowiązywanie wywołuje skutki niemożliwe do zaakceptowania w praworządnym państwie.
W rozpatrywanej sprawie organy nadzoru stwierdziły, że decyzja Wojewody [...]z dnia [...] lutego 2008r., wydana we wznowionym postępowaniu, rażąco narusza art. 148 § 2 kpa, gdyż wniosek o wszczęcie tego postępowania został złożony przez skarżącą po upływie terminu, o jakim mowa w tym przepisie. Zgodnie z treścią tego przepisu termin (30 dniowy) do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.
W toku postępowania ustalono bowiem, że o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. skarżąca dowiedziała się z zawiadomienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] (z dnia 1 czerwca 2007r., [...]); doręczonego jej w dniu 13 czerwca 2007r., natomiast wniosek o wszczęcie postępowania wznowieniowego złożyła dopiero 31 sierpnia 2007r.
Jednak wbrew ustaleniom organów z treści wniosku o wznowienie postępowania nie wynika, że skarżąca o decyzji z [...] marca 2007r. dowiedziała się z zawiadomienia PINB doręczonego jej w dniu 13 czerwca 2007r., kiedy to zapoznawała się z aktami w siedzibie organu powiatowego. We wniosku tym skarżąca wskazuje jedynie, że "o postępowaniu odwoławczym P. [...] do Wojewody dowiedziałam się otrzymując zawiadomienie PINB ul. [...] w [...] nr [...] po zapoznaniu się z aktami sprawy", co nie jest tożsame z powzięciem wiadomości o wydaniu decyzji.
Organy winny mieć na uwadze, że termin "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć tak, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 6 maja 2009 r. II OSK 714/08, LEX nr 574438).
Skarżąca podała, że po otrzymaniu ww. zawiadomienia, tego samego dnia, to jest 13 czerwca 2007r. przeglądając akta w siedzibie organu powiatowego przy ul. [...] w [...] nie powzięła wiadomości o wydaniu ww. decyzji. Decyzję tą doręczono bowiem Powiatowemu Inspektorowi Budowlanemu na adres starej siedziby organu, to jest na ul. [...] w [...], co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru.
W skardze skarżąca sprecyzowała, że z decyzją z dnia [...] marca 2007r. zapoznała się, gdy otrzymała zawiadomienie o wszczęciu postępowania [...] z Urzędu Gminy [...], które odebrała 16 sierpnia 2007r.
Powyższe wskazywałoby, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia 30 sierpnia nie został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa, co w konsekwencji oznacza, że rozstrzygnięcia o stwierdzeniu nieważności weryfikowanej decyzji zapadły z istotnym, mającym wpływ na jego wynik naruszeniem przepisów postępowania – art. 7, 77 kpa w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i 148 § 2 kpa.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny mieć na uwadze, że zgodnie z przedstawionym wyżej stanowiskiem Sądu, w sytuacji braku możliwości jednoznacznego potwierdzenia argumentacji skarżącej, nie będzie możliwe stwierdzenie nieważności decyzji z dnia lutego 2008r., wydanej w postępowaniu wznowieniowym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 orzekł jak w pkt I i II sentencji.
O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ww. ustawy.