Uzasadnienie
Spółka S. Sp. z o.o. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Skargę w imieniu ww. spółki złożył profesjonalny pełnomocnik.
Z uwagi na okoliczność, iż przy skardze nie złożono pełnomocnictwa i dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2015 r. (wezwanie w piśmie z dnia 6 lipca 2015 r.), wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa i dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 20 lipca 2015 r.
W wyznaczonym terminie – strona skarżąca nadesłała kserokopię pełnomocnictwa i KRS skarżącej Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeśli osobę prawną reprezentuje pełnomocnik, to zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa.
Jak wynika z wskazanej wyżej normy prawnej w celu wykazania umocowania do działania w sprawie istnieje alternatywnie możliwość dołączenia do akt sprawy zarówno oryginału pełnomocnictwa, jak też uwierzytelnionego jego odpisu. Zatem przepis ten daje pełnomocnikowi wybór w sposobie wykazania umocowania do działania w konkretnej sprawie. Może on zatem złożyć oryginał udzielonego mu przez mocodawcę pełnomocnictwa lub jedynie sporządzić odpis takiego dokumentu. W judykaturze przyjęto pogląd, zgodnie z którym odpis jest to dokument wiernie odzwierciedlający treść oryginału, przy czym nie ma znaczenia jaką techniką sporządzony jest ten dokument, może to być zarówno kopia, jak i wydruk komputerowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CK 369/05, publ. LEX 178249).
Złożenie odpisu pełnomocnictwa wymaga jednak, aby taki odpis został poświadczony za zgodność z oryginałem. Na podstawie art. 37 § 1 p.p.s.a. prawo to zostało przyznane adwokatom, radcom prawnym, rzecznikom patentowym oraz doradcom podatkowym w sprawach, w których zostali umocowani do działania w imieniu strony.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik uchybił powyższemu obowiązkowi. Do akt przedmiotowej sprawy została bowiem załączona wyłącznie kserokopia pełnomocnictwa. Kserokopia ta nie została jednak uwierzytelniona przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, czego wyraźnie wymaga przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. Jak wyżej zaznaczono jeżeli pełnomocnictwo złożone do sprawy, nie jest złożone w oryginale, niezbędnym jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Stanowisko to znajduje swoje odzwierciedlenie również w orzecznictwie (por. I GZ 374/15 – internetowa baza orzeczeń sądów administracyjnych, I FSK 2059/11- lex nr 1113102). Stąd niedołączenie do pisma procesowego dokumentu pełnomocnictwa albo dołączenie jego kserokopii, która nie jest należycie uwierzytelniona, stanowi niedochowanie wymogów formalnych pisma procesowego w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, w związku ze skierowanym do profesjonalnego pełnomocnika wezwaniem Sądu z 3 lipca 2015 r. (pismo z dnia 6 lipca 2015 r.), uzasadniało odrzucenie wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.