Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek I. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż I. D. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i trójką dzieci. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z dochodu w łącznej wysokości 4 012 zł., na który składają się dochód z działalności gospodarczej męża wnioskodawczyni, stypendia socjalne i zasiłek rodzinny. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. około 295,30 m2 (nieukończony) oraz mieszkanie o pow. 49 m2. Mieszkanie zajmowane jest przez matkę wnioskodawczyni, która jest inwalidką I grupy wymagającą stałej opieki. Mąż wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą przewozów osobowych (taksówka). Syn W. i córka M. studiują. Otrzymują z uczelni stypendia socjalne. Do formularza PPF strona dołączyła kopie decyzji przyznających dzieciom wnioskodawczyni stypendium socjalne, kopie dokumentów PIT za rok 2013, kopię decyzji o przyznaniu zasiłku rodzinnego z gminy, zaświadczenia o dochodach z urzędu skarbowego oraz oświadczenia członków rodziny o dochodach. W oświadczeniu tym A. D. podał, że w 2013 r. jego dochód wyniósł 13 200 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową I. D. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawczyni wraz z mężem prowadzą gospodarstwo domowe z trójką dzieci, utrzymują się z łącznego dochodu w wysokości 4 012 zł., co w przeliczeniu na członka rodziny wynosi 802,4 zł. Strona korzystania z pomocy społecznej, dzieci otrzymują stypendia socjalne. W tej sytuacji uznano, że stronę nie stać na samodzielne poniesienie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.