Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa [...] uchylił na podstawie art. 138 § 2 kpa decyzję Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2004 r., w sprawie odpowiedzialności zawodowej L. K. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.
Zdaniem skarżącego decyzja [...] Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy.
Organ odwoławczy, uchylając zaskarżoną decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, nie rozważył całego materiału dowodowego zebranego przez Sąd Dyscyplinarny [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa i błędnie uznał, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.
W odpowiedzi na skargę [...] Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało uwzględnić, aczkolwiek z przyczyn innych niż w niej podniesione.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Sąd, badając akta kontrolowanej sprawy, stwierdził, iż zaskarżona decyzja nr [...] [...] Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa [...] w części zawierającej sentencję, rozstrzygnięcie i pouczenie została podpisana przez wszystkich członków składu orzekającego, natomiast uzasadnienie tej decyzji podpisane zostało jedynie przez Przewodniczącego składu orzekającego.
Okoliczność ta wymaga dokonania oceny formalnej, przed rozpatrzeniem zarzutów skargi stanowiących odniesienie do zawartości merytorycznej decyzji.
[...] Sąd Dyscyplinarny na mocy art. 37 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz.42, z późn. zm.) rozpatruje odwołania od orzeczeń okręgowych sądów dyscyplinarnych (ust. 1 pkt 1) i w sprawach takich orzeka w składzie pięcioosobowym (ust. 2).
Przepis art. 11 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie, z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych, stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Jest to norma odsyłająca, o charakterze ogólno-kompetencyjnym, dająca organom samorządu zawodowego wykonującym funkcje zlecone z zakresu administracji publicznej, podstawę do przeprowadzenia postępowania i wydania decyzji administracyjnej według przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach, w których przepisy tej ustawy lub innych ustaw przewidują wydawanie decyzji.
Organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji (art. 104 k.p.a.). Rozstrzygnięciem organu jest zatem cała decyzja zawierająca oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji (art. 107 § 1 k.p.a.).
Art. 11 ust. 2 ustawy o samorządzie zawodowym architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów zawiera dodatkowy wymóg, aby rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych podpisali wszyscy członkowie składu orzekającego organu.
W świetle regulacji zawartej w art. 104 k.p.a. rozstrzygnięciem administracyjnym jest cała decyzja zawierająca wszystkie składniki wymienione w art. 107 k.p.a., chyba że kodeks lub inna ustawa dopuszcza możliwość pominięcia któregokolwiek z nich. W tym zaś przypadku ustawa o samorządzie zawodowym architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów wzmacnia regułę, od dawna ugruntowaną w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż w przypadku decyzji wydawanych przez organy kolegialne, wszyscy członkowie organu podejmujący (w drodze uchwały) decyzję administracyjną mają złożyć pod nią własnoręczne podpisy.
W tej konkretnej sprawie podpisy złożone zostały przez wszystkich członków tylko pod dwoma składnikami decyzji, tj. pod rozstrzygnięciem właściwym (sentencją decyzji) i pod pouczeniem, natomiast członkowie składu orzekającego nie podpisali uzasadnienia tej decyzji; uczynił to tylko jeden z członków składu orzekającego (przewodniczący składu). Niepodpisanie uzasadnienia decyzji (przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania, w którym organ zamieszcza wskazówki co dalszego toku postępowania), stanowi wadę formalną.
Brak pod decyzją podpisu wszystkich osób piastujących łącznie funkcję organu administracji publicznej, czyli brak jednego z najważniejszych konstytutywnych składników decyzji (bez którego nie może ona w ogóle zaistnieć w obrocie prawnym), stanowi rażące naruszenie prawa na skutek jawnej sprzeczności z art. 107 § 1 k.p.a., w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów. (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz.42, z późn. zm.).
Wobec powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.